ზურაბ კაკაბაძის ორი წიგნის პრეზენტაცია

და ეს მიხეილ მახარაძე ვინაა ??
ნაცმაცუნაა ???

ბატონო "გამვლელო" თუ ასეთი მაგარი ბრძანდებით და თავისუფალი აზრის გამოთქმა შეგიძლიათ ნუ იმალებით და და დაწერეთ ვინ ხართ. მიხეილ მახარაძე ერთ დროს არა..ბოლომდე მუშაობდა ფილოსოფიის ინსტიტუტში . გარდა ამისა თანამდებობაზე ყოფნის პერიოდშიც რამდენიმე წიგნი გამოსცა. ზოგი მისი თაოსნობით და რედაქტორობით..ზოგიც მისი ავტორობით. მათ სორის კაკაბაძეზე და მამარდაშვილზეც. ასევე გამოსცა კრებული ქართველი ფილოსოფოსების რჩეული სტატიებისა."კულტურა ფილოსოფია ღირებულებები" ასევე გამოიცა ქართული ფილოსოფიური აზრის ოთხ ტომეული. ასევე გამოსცა "არეოპაგიტიკა" რომელიც წარმატებით იყიდება . ეს არაა სრული სია მისი სამეცნიერო მოღვაწეობის ბოლო ათ წელიწადში. ასე რომ კი არ გაახსენდა ამ თემებზე მუდმივად მუშაობდა. რაც შეეხება თავისუფალ აზრს და მის პოზიციას. არ ჩვევია მას პარტიიდან პარტიაში გადასვლა გადმოსვლა . ეს არ არის მისი პრინციპი,რომ ზოგიერთი პოლიტიკოსივით ირბინოს წინ და უკან "კეთილ დღეობისთვის" არზრს ყველგან გამოთქვამს და თქვენგან განსხვავებით ამის არ ერიდება ( ასავალ დასავალს ცხადია არ მისცემს ინტერვიუს და ეჭვი მაქვს არც ეს გაზეთი დაინტერესდება მისი კომენტარით) ხოლო თუ ასეთი გაბედული ხართ ნუ იმალებით და კომენტარი დაწერეთ თქვენი სახელით

ბატონი ზურაბ კაკაბაძე, ფოლოსოფოსი ამ ცნების ყველაზე საუკეთესო გაგებით და საოცარი ადამიანი, მისგან მხოლოდ დადებითი ემოციები მოდიოდა. შეუძლებელია ფილოსოფიის ფაკულტეტზე მის მიერ წაკითხული ლექციების დავიწყება. მხოლოდ მას ჰქონდა თვისება ურთულეს ფილოსოფიურ პრობლემაზე სტუდენტებთან ესაუბრა საოცრად უბრალო, გასაგები ენით ისე, რომ თავად პრობლემა არ გაეუბრალოებინა. ბატონი ზურაბი ჩემი სადიპლომოს ხელმძღვანელი გახლდათ. მახსოვს ამ სადიპლომოს მეოთხე თავი არ მომწონდა, მაგრამ ვერაფერი მოვუხერხე. რეცენზიაში, ბატონი ზურაბი, ამ თავზე ამახვილებდა ყურადღებას, მირჩევდა როგორ გადამემუშავებინა იგი. მაშინაც მიკვირდა და ახლაც გულწრფელად მიკვირს, როგორ გამონახა დრო დიდმა ფოლოსოფოსმა ჩემი ნაცოდვილარის ასე ყურადღებით წასაკითხად.
ბატონ ზურაბს საოცრად თბილი იუმორის გრძნობა ჰქონდა: ჩემი მიზეზით, დადგენილ დროს ვერ მივედი უნივერსიტეტში ხელმძღვანელთან, ამიტომ იძულებული შევიქენი სახლში მივსულიყავი ბატონ ზურაბთან. მარტო ვერ გავბედე და თანაკურსელი, ვასო ლაფერაშვილი ვიახლე. კარი ბატონმა ზურაბმა გაგვიღო, შემოგვხედა და ღიმილით გვითხრა: თქვენ დიპლომანტები ხართ თუ დიპლომატებიო.
რაც შეეხება ბატონ მიხეილ მახარაძეს, სადაც კი შევხვედრივარ ამ პიროვნებას, ყველგან ადამიანურად გამოიყურებოდა. მადლობა მას ბატონი ზურაბის წიგნების გამოცემისთვის!

კარგია, მახარაძეს რომ გაახსენდა - ოდესღაც ისიც მუშაობდა ფილოსოფიის ინსტიტიტში და ისიც ეტრფოდა თავისუფლებას და დამოუკიდებელ აზრს.
ჯობს გვიან, ვიდრე არასდროს, მიშა.