პარასკევი, 25 ივლისი, 2014 თბილისის დრო 12:57

რუბრიკები / თავისუფლების დღიურები

ლევან ლორთქიფანიძე - სტუდენტი

x

მულტიმედია

აუდიო
13 იანვარი, კვირა
დილით ქალაქგარეთ, ბიძაჩემის პატარა სახლში გამეღვიძა. ოთახი გამოსაზამთრებლად სახლში შემოტანილი ქოთნის ყვავილებითაა სავსე, ქვემოდან აგიზგიზებული ბუხრის ტკაცატკუცი მესმის. გუშინ საღამოს, მოულოდნელად ერთად შეყრილი ბიძაშვილების ნახვა გადავწყვიტე. რამდენი ხანია მენატრებოდნენ! ნახევარი ღამე ათასი საინტერესო ამბისა თუ საკითხის გახსენებასა და განხილვაში გავატარეთ.

სწრაფად ჩავიცვი, მოვწესრიგდი და კომპიუტერს მივუჯექი, შეტყობინებები მაქვს შესამოწმებელი. მრავალთაგან ერთი გზავნილი მეუცხოვა. უცნობი ადამიანი ნუგეშა მაყაშვილის გარდაცვალების შესახებ მწერდა. გული დამწყდა. ქ-ნი ნუგეშა მარო მაყაშვილის, კოჯორ-ტაბახმელასთან წითელი არმიის წინააღმდეგ ომში დაღუპული სტუდენტის და იყო. მახსოვს, შარშან უნივერსიტეტელთა მცირე ჯგუფს 90 წლის ქალბატონმა გულითადად გვიმასპინძლა და მონდომებით გვიამბო  დის გმირული თავგადასავალი. თავისი მძიმე ცხოვრებისა და 20-30-იანი წლების რეპრესიულ ეპოქაზეც დავაცდენინეთ რამდენიმე სიტყვა. შედეგად, 25 თებერვალს საინტერესო მრგვალი მაგიდა ჩავატარეთ.

სამწუხარო ამბავი მეგობრებს შევატყობინე. 2 საათისათვის დიდუბის პანთეონთან დავთქვით შეხვედრა.

თბილისში მამასთან ერთად, მისი ვილი ბრანდტის დროინდელი „ფოლკსვაგენით“ დავბრუნდი. ვგიჟდები მამაჩემთან ერთად მგზავრობაზე! რატომ? ის ავტომობილს განსაკუთრებულად სახალისო სტილით მართავს - ჯერ დიდი სიჩქარით გააქანებს მას, შემდეგ კი გამორთული ძრავით ფარავს ორ-სამ კილომეტრს. ამგვარი ქცევის მიზეზი მარტივია, ეკონომიის მოყვარული ბ-ნი ალექსანდრესათვის ბენზინი ძალიან ძვირი ღირს.

დაკრძალვას რამდენიმე ათეული ადამიანი ვესწრებოდით. ალბათ, თსუ-ში არც გაუგიათ. ოკუპაციის კვირეულის აღსანიშნავად მოიკითხავენ ქ-ნ ნუგეშას, დააგვიანდებათ...
თავისუფლების დღიურები - ლევან ლორთქიფანიძეi
|| 0:00:00
X
21.01.2013
თავისუფლების დღიურები - ლევან ლორთქიფანიძე

თანაკურსელებთან ერთად წერეთლის გამზირზე გამოვედი. ვსაუბრობთ, მთავარი თემა ჩვენი სტუდენტი დეკანის შიდა ქართლის გუბერნატორად დაწინაურებაა. არაკომპეტენტური და დილეტანტი ფუნქციონერის წინააღმდეგ მოქმედ აქტივისტს მის პროფესიულ წინსვლაში მადანაშაულებენ (!). სახლში ფეხით დავბრუნდი, მიყვარს ფეხით სიარული...

მეგობრებმა მომწერეს, აგარაკზე ძველით ახალი წლის ერთად აღნიშვნას მთავაზობენ. ძალიან მინდა, მაგრამ ხვალ გამოცდა მაქვს.

გვიანობამდე ვმეცადინეობდი. დაძინებას ვაპირებდი, თუმცა, დედამ საახალწლო ხეტიალი შემომთავაზა. გული ვერ გავუტეხე. ჯერ ბებიას ვეწვიეთ, მთელმა სადარბაზომ გაიგო პენსიონერ ექიმ-ჰემატოლოგთან შვილიშვილის მორიგი სტუმრობის ამბავი. ელვის უსწრაფესად დაპუწკუნებული უგემრიელესი ხაჭაპურიც მხვდა წილად. მოგვიანებით შევუარეთ ნანას, მსოფლიოში ნომერ პირველ დეიდას. აქ შოკოლადებით გამიმასპინძლდნენ. მამხიარულებს საყვარელი ტკბილეულის სახელწოდება - „წითელი ოქტომბერი“! სახლში გვიან დავბრუნდით.

14 იანვარი, ორშაბათი
დილიდანვე ჩავკირკიტებ უწესრიგოდ აკინძულ ფურცლებს, რამდენიმე საათში დემოკრატიის თეორიები უნდა ჩავაბარო. უნივერსიტეტში ჩარიცხვის შემდეგ ჩემი მიმინოსებრი მხედველობა გაუარესდა. სათვალეც გამომიწერეს, მაგრამ არ ვიკეთებ. სიცილით ვკვდები საკუთარ თავზე, კიდევ სათვალე მინდა?! ყველაფერი ამ „ქსეროქსების“ ბრალია! ჩვენთან ელემენტარული სახელმძღვანელოებისა და ანთოლოგიური ლიტერატურის დაბეჭდვაც კი უჭირთ. თუ სასწაული მოხდა და რომელიმე წიგნი გამოიცა, მის ეგზემპლარებს უმცირეს წრეში ინაწილებენ ან ავიალაინერ „ბოინგის“ ფასს ადებენ. შესაბამისად,  სტუდენტები პირში ჩალაგამოვლებულები ვრჩებით.

სახლიდან გასვლამდე საინფორმაციო სააგენტოთა ვებგვერდებს ვსტუმრობ. ყველგან ერთ სავარძელში სიმწრით მოთავსებულ სამ ლიდერზე წერენ. სამწუხაროდ, ვერც ერთი მათგანი ვერ მაძლევს სასურველი მომავლის მყარ იმედს. შუაში მოკალათებული მაღიზიანებს კიდეც!

გამოცდამ შესანიშნავად ჩაიარა. საგამოცდო ცენტრის კიბეებზე თანაფაკულტეტელებს შევეგებე. უმნიშვნელო შეკითხვამ მცირე ლექციის წაკითხვისკენ მიბიძგა - მომხიბვლელ მომავალ ფსიქოლოგებს ნახევარი საათი პარტისიპატორული და ელიტური დემოკრატიების შედარებითი ანალიზის შესახებ ვმოძღვრავდი. ეღიმებოდათ... ძალიან უცნაურია ადამიანებისადმი სიმპათიის ლექციის ჩატარებით გამოხატვა. თუმცა, პროფესორობაზე მეოცნებე არაორდინარული სტუდენტისგან ესეც მოსალოდნელია.

ხვალაც გამოცდა მაქვს, ამჯერად ეკონომიკაში. 1 საათამდე ვიკითხე სახელდახელოდ ნათარგმნი ჩარლზ ლინდბლომის ნარკვევები. თარგმანი არასრულყოფილია. ხშირად, ფუნდამენტური ნაშრომების ხარისხიანი გადმოქართულების მოთხოვნითაც გვიწევს ბრძოლა, რაშიც, წესით, დროს არ უნდა ვკარგავდეთ.

15 იანვარი, სამშაბათი
გამოცდა უთენია დამეწყო. კარგი საკითხები მომივიდა, რამდენიმე საათი შეუჩერებლად ვწერე, დავიღალე...

სამ საათზე პრეზენტაციაზე ვარ მიწვეული. „ლევან მიქელაძის ფონდმა“ ჩემი თანასკოლელის, თორნიკე ჭეიშვილის მიერ აგორებული კამპანიის დაფინანსება გადაწყვიტა. აუდიტორია მრავალფეროვანი საზოგადოებითა და ჟურნალისტებით აივსო. მომესალმა თავდაცვის მინისტრის პირველი მოადგილე. სადღაც გავიცანი ადრე, გონიერი პროფესიონალის შთაბეჭდილებას ტოვებს. ვერ მოვასწარი მისთვის მადლობის გადახდა - მათი უწყება საბჭოთა ანაქრონიზმის, სავალდებულო სამხედრო გაწვევის გაუქმებას აპირებს. ვნახოთ...

წარდგენა საინტერესო გამოდგა. ჩემმა თანატოლებმა უნივერსიტეტისათვის ს.ს.ი.პ-ის სტატუსის აღდგენა მოითხოვეს და განაცხადეს, რომ ამ მიზნით ინიცირებულ კანონპროექტზე 30 ათასი ხელმოწერის შეგროვებას აპირებენ. გამახარა იურიდიული ფაკულტეტის სტუდენტთა გააქტიურებამ. ისინი ხომ გამოუსწორებელ კონფორმისტებად მიიჩნევიან!

ინიციატივას ძალიან აგრესიულად გამოეხმაურა იურისტთა დეკანი. არ შემჭამეს ამ დეკანებმა?! მან თითქმის ყველაფერი დაიწუნა და უსაფუძვლოდ სცადა, ხაზი გაესვა საკუთარი ღვაწლისთვის. გავბრაზდი: მას არც ერთ იურიდიულ ნონსენსზე საჯაროდ არასდროს ამოუღია ხმა და თანამდებობაზე ყოფნისას სახელი მხოლოდ რუსულენოვანი ლიტერატურის აკრძალვის უშედეგო მცდელობით გაითქვა. არ ვაპირებდი, მაგრამ ირგვლივ მყოფებმა სიტყვით გამოსვლა მომთხოვეს. მეც ტრიბუნისკენ მძიმედ დავიძარი...

რამდენიმე წუთი ავტონომიაზე, უნივერსიტეტის მიმართ სახელმწიფოს ფინანსური პასუხისმგებლობის გაზრდის აუცილებლობაზე ვისაუბრე. მხარი დავუჭირე მეგობრების მონდომებას. ალბათ, ჩვენ პირველი ნაბიჯების გადადგმა გაგვიჭირდება. შეიძლება გაცხადებულ მიზანსაც ვერ მივაღწიოთ, მაგრამ ეს მეორეხარისხოვანია. მთავარია ის, რომ სტუდენტები თავისუფალი სასწავლო გარემოსთვის ვმოქმედებთ და ვიბრძვით, ვცდილობთ საზოგადოებისათვის მომგებიანი მიმართულება მივცეთ პოლიტიკურ პროცესს. უმნიშვნელოვანესია ჩვენი საერთო ამოცანა - ვაგრძნობინოთ ნებისმიერ ხელისუფლებას, რომ ის ანგარიშვალდებულია რიგითი მოქალაქეების წინაშე. ამ იდეის ახსნა ვცადე ჩინოსანი პროფესორისათვის, თან ზრდილობიანად, მისი საუკუნოვანი დუმილიც შევახსენე. გამოსვლა მოეწონათ, აპლოდისმენტებითაც დამაჯილდოვეს. მხოლოდ კრიტიკის ადრესატი მიცქერდა ისე, როგორც ლენინი - ბურჟუაზიას.

შეხვედრის შემდეგ უნივერსიტეტის ბაღში დიდხანს ვსაუბრობდით. კამათობდა ორი სტუდენტი - მილიტარისტი სოციალისტი და პაციფისტი ლიბერტარიანელი. ყურები მეტკინა.

16 იანვარი, ოთხშაბათი
გვიან გავიღვიძე, დღეს თავისუფალი ვარ. თუმცა, მოგვიანებით გამახსენდა, რომ ინტერნეტ-გაზეთისათვის ფოტო უნდა გადამიღონ. არ მიყვარს, როდესაც კამერის წინ საგანგებოდ იწონებენ თავს. თან პროფესიონალი ფოტოგრაფები ჩემთვის დროის გაჭიანურებასთან, განუწყვეტელ შენიშვნებთან, მუდმივ წუწუნთან და ათას გაუგებარ ხელსაწყოსთან ასოცირდებიან. სასიხარულოდ, ახალგაზრდა ხელოვანი სრულიად საპირისპიროდ მოიქცა, კარგი ფოტოებიც გადამიღო.

ნაშუადღევს, ბაკურიანში მოსრიალე უმცროს დას დავურეკე. მარიკუნა გახარებულია, დღესაც დიდველზე ყოფილა. უკვე მენატრება.

საღამოს დედას რაიმე მოთხრობის შემოთავაზება ვთხოვე. მას კარგ ფილოლოგად მიიჩნევენ. ჰემინგუეის „პეპელა და ტანკი“ მომაწოდა.  ნაწარმოები არაჩვეულებრივი გამოდგა! გაუგებარ მხიარულებასა და საშინელ სერიოზულობაზე ფიქრში ჩამეძინა. ვორჭოფობდი იმაზეც, თუ რომელი ჯგუფის მხარეს ვიქნებოდი ესპანეთის სამოქალაქო ომის დროს. არა, „ფალანგისტი“ არავითარ შემთხვევაში არ გავხდებოდი. ფრანკოს რადიკალი მტერი, ქალბატონი დოლორეს იბარური მირჩევნია, რომელსაც უთქვამს: „სჯობს ფეხზე მდგარი მოკვდე, ვიდრე დაჩოქილმა იცხოვრო!“

17 იანვარი, ხუთშაბათი
დღე შესანიშნავად დაიწყო, ეროვნული აკადემიის წევრ-კორესპონდენტებმა მიუნსტერის უნივერსიტეტის ემერიტუსის, ლუდვიგ ზიპის ლექციაზე მიხმეს. იგი საფრანგეთის 1789 წლის რევოლუციას, განსაკუთრებულად მნიშვნელოვან ისტორიულ მოვლენას, გერმანული იდეალიზმის პერსპექტივიდან შეაფასებს.
დღისით, დაბადების დღე მივულოცე უძველეს მეგობარს. ჩემდა სამარცხვინოდ, კარგი საჩუქარი ვერ მოვამზადე.

3 საათზე მეცნიერებათა აკადემიის უზარმაზარ შენობაში საუკეთესო ლექციას დავესწარი, თან სკოლაში ძირეულად შესწავლილ გერმანულ ენაზე. ხშირად, გერმანულის ცოდნის გამო დისკრიმინირებულად მიგრძვნია თავი. თსუ მხოლოდ ინგლისურის ფლობას აფასებს.

ჩემი ფავორიტი საფეხბურთო კლუბის, მიუნხენის „ბაიერნის“ მწვრთნელად პეპ გუარდიოლა დანიშნეს! ვდარდობ, შეძლებს ეს სპეციალისტი ბუნდესლიგისათვის ალღოს აღებას?

18 იანვარი, პარასკევი
8 საათზე უკვე „მე-9 არხის“ სტუდიაში ვარ, სტუდენტური საკითხები უნდა განვიხილოთ დილის გადაცემაში. ტრადიციულად, ყოველი ეთერის წინ ძალიან ვნერვიულობ... ცოტა ხანში უცვლელი უკმაყოფილების გრძნობითა და საკუთარ თავთან სერიოზული პრეტენზიებით ვტოვებ ტელევიზიას.

მე პოლიტიკურ მეცნიერებას ვსწავლობ. ყველაზე მეტად პარტიული სისტემებისა და არჩევნების თემატიკა მაინტერესებს, ამიტომაც ინტერნეტში დავარეგისტრირე სპეციალური გვერდი - „საარჩევნო მიმოხილვა საქართველოსთვის“. ამ გვერდის საშუალებით საარჩევნო  ახალ ამბებს ვატყობინებ უმცირეს აუდიტორიას, ვწერ მსოფლიოში აქტიური პარტიების, მათი ლიდერების შესახებ. რომელიმე ფონდში პროექტის წარდგენას მირჩევენ. ფეხს ვითრევ, ვფიქრობ, არ მოეწონებათ!  22 იანვარს ისრაელის საპარლამენტო არჩევნებია, მთელ დროს ახალი სტატიის მომზადებას ვუთმობ. იმედია, მოვასწრებ. ურთულესი პოლიტიკური სისტემა აქვთ ჩვენს მეგობარ სახელმწიფოში.

საღამოს ტოკ-შოუ „არგუმენტების“ სტუმარი ვარ. ვიმსახურებ??? ქ-ნი თეა შესანიშნავად გამოიყურება!!! სრულიად ვიზიარებ ია ანთაძის მოსაზრებებს: ნეტავ ბევრი ასეთი ანალიტიკოსი გვყავდეს! გულზე შემომეყარა პერიფერიული აზროვნებით ნაკვები „პუბლიცისტების“ მოსმენისაგან.

19 იანვარი, შაბათი
დღეს ნათლისღებაა. ჩემს შუათანა დასთან ერთად, უახლოესი ეკლესიისაკენ წყლის მოსატანად გავემართე. გზაში ნანუკა გულიანად მაშაყირებს, როგორც ყოველთვის! რიგში ვდგებით. კეთილად მეღიმება იმ ადამიანების შემხედვარეს, რომლებიც აიაზმით ბიდონების ავსებას ლამობენ, სხვებს კი ნაკურთხი წყლის ერთი წვეთის სასწაულმოქმედ ძალაზე მკაცრად მიანიშნებენ.

ვწუხვარ, რომ დრო უმოწყალოდ მიისწრაფის წინ, მენანება თითოეული წუთი, ვერ ვეგუები ვერც ერთი წამის უკვალოდ ჩავლას. რადიო თავისუფლება ჩემი ცხოვრების საინტერესო დღეების, მათი ანაბეჭდის ხელუხლებლად შენახვის შესაძლებლობას მაძლევს. მადლობა მას! ბედნიერი ვარ...


ყურადღება!
რადიო თავისუფლების ქართული რედაქციის ვებსაიტზე ფორუმებით სარგებლობისთვის აუცილებელია რეგისტრაციის გავლა.

რეგისტრაციის გასავლელად დააჭირეთ ვებსაიტის ზედა მარჯვენა კუთხეში მოთავსებულ ბმულს „რეგისტრაცია“. (რეგისტრაციის გავლის შემდეგ ელექტრონული ფოსტით მიიღებთ ავტომატურ შეტყობინებას. ყურადღება მიაქციეთ, შეტყობინება თქვენი ელექტრონული ფოსტის spam-ში ხომ არ აღმოჩნდა.) კომენტარის დასაწერად არ დაგავიწყდეთ საიტზე შესვლა.
ეს ფორუმი დაიხურა
კომენტარების რიგი
კომენტარები
     
ავტორი: ანონიმი
01.02.2013 23:00
კრიტიკული კი მაგრამ ობიექტური კომენტარი რომელია ერთი?თქვენ რომ ვერ ხედავთ იმას არ ნიშნავს რომ ამ ბავშვს ძალიან სიამოვნებს თქვენი გამლანძღავი კომენტარები და რაც არ იცით იმაძე ნურაფერს ამბობთ დაუნახავი ხალხი ხრათ და მეტი არაფერი

ავტორი: no საიდან გვწერთ: Tbilisi
31.01.2013 13:55
"20 წლის ბავშვს გულს უთუთქავთ..."
:))))
აბა, აბა, ბიჭო! რა ეტყობა ახლა ამას, ამ დღიურების ჩაწერის მერე, რომ რამეზე გული დაეთუთქება, მით უფრო, კრიტიკულ და ობიექტურ კომენტარებზე?

ავტორი: ანონიმი
30.01.2013 01:43
ერთი წამით გიფიქრიათ რამხელა დარტყმას აყენებთ ამ ადამიანს თქვენი კომენტარებით? 20 წლის ბავშვს გულს უთუთქავთ. ამას წაიკიტხავს და იფიქრებს ღირს კი ქვეყნისა და ხალხის სამსახურში ჩადგომა? გირჩევ დაფიქრდე სანამ ღვარძლიან, შურიან, დაუნახავ, და ცილის მწამებელი ხალხს სამსახურში ჩადგებოდე.

ავტორი: მებადური საიდან გვწერთ: ორთაჭალა
28.01.2013 16:22
"ჩემი ფავორიტი საფეხბურთო კლუბის, მიუნხენის „ბაიერნის“ მწვრთნელად პეპ გუარდიოლა დანიშნეს! ვდარდობ, შეძლებს ეს სპეციალისტი ბუნდესლიგისათვის ალღოს აღებას?"
მეტი სადარდებელი არ მოგცეს... :)) აი, ამ ერთი ფრაზიდანაც ჩანს ამ ბიჭის სიყალბე. მე მესმის იმ კომენტარების, სადაც ამ ყალბი ფრაზების მიღმა ყალბ სახეს ხედავენ და ბოღმა არაფერ შუაშია. რა არის დასაბოღმი? ნუ ჩურჩუტებთ რაღაცას :))

ავტორი: ყოფილი თესეუელი საიდან გვწერთ: სამარგალო
28.01.2013 14:56
...ასეთი დონით ბოღმის მატარებელი ერი გინახავთ სადმე?! ასეთი რა გააკეთა ამ ბიჭმა რომ დაესხით თავზე ძერებივით?! კარგად ვიცი რაცაა უნივერსტეტი :(.... ნუ მოკლედ ვუსმენდი ჩანაწერს და რომ მორჩა, გაგრძელებას ველოდი! ლევან გააგრძელე ისე როგორც ეხლა აკეთებ.

ავტორი: ვირჯინიას, ნიას და სხვებს საიდან გვწერთ: თბილისი
28.01.2013 12:58
ავს თუ ავი არ ვუწოდე, კარგს სახელად რა დავაექვაო – არ გაგიგიათ? რა შუაშია ბოღმა და ზიზღი, კრიტიკულად გამოთქმული მოსაზრება მაშინვე ბოღმა და ზიზღი გგონიათ. ალბათ იუმიტომ, რომ თავად ხართ ასეთები და გგონიათ, თუ ვინმე საწინააღმდეგო აზრს გამოთქვამს, მაინცდამაინც ავი ზრახვით. მაგიტომაა, რომ მოდიან მერე ხელისუფლებაში ასეთი ტიპის ახალგაზრდები (თუნდაც, განათებული, მაგრამ მარტო განათება არაა საკმარისი, რომ ადამიანს რაიმე ჩააბარო) და თავის ნებაზე აკეთებენ, რაც მოესურვებათ. ამ აახალგაზრდა კაცს, ვირჯინია, თუ ვერ ატყობ ამ დღიურიდან, რა შეიძლება დააშავოს, თუ საშუალება მიეცემა, შენი პრობლემაა. სახარეს კოჭებში ეტყობაო.

ავტორი: nia საიდან გვწერთ: tbilisi
26.01.2013 23:49
რამ გადაგრიათ ხალხნო, ნუთუ არ შეიძლება რომ გულწრფელები იყოთ, ისეთი შთაბეჭდილება დამრჩა რომ რომც მოგწონდეთ ეს ადამიანი მაინც არ აღიარებთ და მაინც ბოღმას გადმოანთხევთ, წესად გექცათ უკვე, რა დააშავა ამ ბიჭმა და რით დაიმსახურა ასეთი სიძულვილი. ნუ მოუსმენ შვილო, ამ დაბოღმილ ხალხს, მე პირადად ძალიან ბევრისგან მსმენია შენს მიმართ გამოთქმული დადებითი, მოსაზრება, ვისურვებდი რომ შენისთანა ახალგაზრდები ბევრი გვყავდეს საქართველოში, ჩემს თავს ვუსურვებდი რომ ჩემი შვილები შენისთანები ყოფილიყვნენ, ნამდვილად საამაყო შვილი გაუზრდიხარ მშობლებს, აფერუმ ქართველებო, აბა რა მოგწონთ, თმაშეღებილი და გაურკვეველი ორიენტაციის? სააკაშვილიც ძალიან დიდია ჩვენისთანა საზოგადოებისათვის

ავტორი: ანონიმი
26.01.2013 14:21
ზოგიერთთა ცოდვა,გამხელილი სჯობს,სხვათა,ადამიანთა დასაზრდელად

ავტორი: ამირეჯიბი
26.01.2013 14:19
რასაც ვძერწავთ,და საითაც მივმართავთ, ჩვენ, ჩვენივეს, ჩვენი, უმრავლეს შემთხვევებში, რიგითი მოკვდავის გადმოსხედიდან,იმას ვიღებთ. უსწავლელო, ამბიციურო მამებო და დედებო. მე, დედა ამგვარ უვიც, ანაზღაურებით, ვიღაცის, უვიცის მიერ, რომელიღაც დაწესებულების შტატში ჩასმულ იაძეებთან, არ გამიშვებდა, საქვეყნოდ ინტერვიუს მისაცემად. მეტყოდა, დაეტიე შენ ადგილას, არ ხარ ჯერ ვიღაცის ჭკუის დამრიგებლის ღირსი, დააგემოვნე სხვის მიერ გამომცხვარი და ისიამოვნე სხვის მიერ ნაყიდი ფოლქსვაგენით სრიალით, და შენ თვითონ ,რომ შეძლებ რაღაცის შოვნას, ალალ-მართალი გარჯით, მაშინ მიეცი რჩევა სხვას, და ისიც ახლობლებს, და არა საჯაროდ. ეთერში.

ავტორი: ანონიმი საიდან გვწერთ: სახლიდან
25.01.2013 22:08
ჰმ... ესაა პიკასოს ბიჭი?)))
ეს ბიჭი არაა "ამპრედუზო მედუზო" ს დამძახებელი...

ავტორი: ანონიმი
25.01.2013 21:27
ნაადრევად დაბრძენებას ღიზიანობით ვუყურებთ

და იმას რომ ხალხი იზრდება ამ ქვეყანაში და ჭკუის ნატამალი არ აქვთ (სინდისზე ხო ზედმეტია საუბარი) ეგ არაფერი თურმე

ხო ვირჯინიელო ეგრეა ეს ქვეყანა ზიზღის ქვეყანაა

ავტორი: ვირჯინია
25.01.2013 17:22
ძალიან გაფუჭებული და გარყვნილი საზოგადოება ვართ. ბოღმიანი, შურიანი, ცუდის შემჩნევა რომ გვიხარია და კარგი გვიჭირს. იმედი მაქვს მომავალში ამ კომენტარებს როცა გადახედავენ ჩვენი შთამომავლები, ეუცხოებათ. რა დაგიშავათ ასეთი ამ ახალგაზრდა კაცმა, არ მესმის.

ავტორი: მსმენელი საიდან გვწერთ: თბილისი
25.01.2013 13:48
არ ვიჩქარე, წაკითხულით გამომეტანა აზრი და მოვუსმინე. საუბარში უკეთ ჩანს, ადამიანი რამდენად გულწრფელია. სამწუხაროდ, მოსმენილმა დამიდასტურა ეჭვი – სამწუხაროდ, ნიჭი და ცოდნა არ არის ადამიანურობის გარანტი. ასეთი ტიპის ახალგაზრდებს ვუწოდებდი "კომკავშირელ პატრიოტებს". სასაცილოა ახლა, როცა თავმოწონების და ამპარტავნობის ჭიას ვერ ერევა, მაგრამ სასაცილო სულაც აღარ იქნება, როცა კარიერული კიბის საფეხურებს აირბენს და მაღლიდან გადმოხედავს სამყაროს. ასეთ ადამიანებს ცოდნა მხოლოდ საკუთარი მიზნებისთვის სჭირდებათ და არა კარგი საქმეების საკეთებლად. სამწუხაროდ...

ავტორი: naturali
25.01.2013 10:26
მე არ ვიცი ვინ რას წერს

მასე სტალინიც წერდა გულისამაჩუყებელ ლექსებს

მე როგორც პრაქტიკოსს სიფათის და სიტუაციის ყურება დაკვირვება მირჩევნია სადაც პერსონა ვერ წაშლის გაქცეულ ჟესტს თუ მიმიკას

ეს ბავშვი ქუჩაში შემხვდა იდგა და ორ გოგონას ემასლაათებოდა მიზანსცენას უხდებოდა
გოგონები ცოტა დაბლები იყვნენ და ქვემოდან ეჟრიამულებოდნენ

ვაიმე გნახეთ წავიკითხეთ

ოოოოოოოოო უნდა გენახა რა თვითკმარ მაძღარ მოწყალებით იღებდა სიტყვიერ ქრთამებს

ეს ბავშვი ისე აირბენს კარიერის კიბეს კარიერში დამარხავს ყველას თუ დასჭირდა

ფეხმდგარი სხვა შეახვედრე სიკვდილს ბიძიკო მერე გვამებზე ასვლით ადვილია აძრომა სკამზე

ავტორი: თორნიკე ჯანაშვილი საიდან გვწერთ: თბილისი
23.01.2013 02:13
ლევან,კარგი ადამიანი ხარ,არ დავიწყებ შენს ქება ,ერთს ვიტყვი,ასე მგონია ვიღაც მოხუც კაცს ბაძავ საუბარში,ძალიან არ გიხდება...იმედია გაითვალისწინებ ამას,უბრალლოდ 20 წლის ბიჭს არ გიხდება ასეთი საუბარი...

ავტორი: გიორგი საიდან გვწერთ: თბილისი
22.01.2013 18:50
მძაგს კარიერისტი ახალგაზრდები.

ავტორი: n-iko საიდან გვწერთ: london
22.01.2013 18:18
მხოლოდ ერთი შეკითხვა პატრიოტო! როგორ მოგეწონა ივანიშვილის ინტერვიუ სომეხ ჟურნალისტთან?

ავტორი: nin
22.01.2013 16:59
რა დღეში აქვს ამ ხალხს ნერვები...
ლევან, ყოჩაღ! ვამაყობთ შენით.

ავტორი: ანონიმი
22.01.2013 16:44
ისევ ლორთქიფანიძე?))))))))
თქვენ წარმოიდგინეთ ამ სამყაროში სხვა სტუდენტებიც არსებობენ.
ვაა ფიგაროა,მამაძალი.
რადიოს ბოსის დისშვილია ნაღდი.....

ავტორი: სხვა დეკანი
22.01.2013 15:57
წინასაარჩევნოშიც და ეხლაც,თქვენ საიტზე, მრავალჯერადად დაბეჭდილი,ახალგამომცხვარი ორატორის, ლევანის და მისი მეგობრების,მათი ახლობლების,დისწულ ძმისწულების,მამამთილ დედამთილების და მათი ნათესავების და ძმაკაც დაქალების აქტიურობამ,მაგძნობინა რომ გარდუვალია, საქართველოს აღმა დაღმა სვლა უმომავლოდ.ჯერ სწავლა,სწავლა და სწავლა და მერე ქვეყნის წინსვლაზე და კარიერაზე,როგორც ,რუსი დიდი ძმები ამბობენ, დუმები-ბაბუა ლენინის ანდერძისამებრ.რომელიც თუმცა თვითონ ბურჟუა იყო მამაბუდიანად,მაგრამ ისეთი გამოხედვის მატარებელი იყო რომ...,თითქმის ისეთივესი,ზოგიერთ,ძირეულად ნასწავლ ადამიანს, რომ წარმოუდგენია, უვიცი დეკანის სახით.აგრესიას, მთქმელის უცოდინარობა,მკითხველში ვერ გამოიწვევს,ნეიტრალურობას ან თანაგძნობას,კი.ამგვრი არაფრის მაუწყებელი მთქმელის მბეჭდავია, აგრესის,საჯაროდ მსჯელობის ღირსი.

ავტორი: ანონიმი
22.01.2013 14:48
საიდან ამდენი აგრესია?!
ლევან, წინასაარჩევნო პერიოდში შენი და შენი მეგობრების აქტიურობამ და გამოსვლებმა დამიბრუნეს რწმენა იმისა, რომ საქართველოს შეიძლება ნორმალური მომავალი ქონდეს. მადლობა, ასე გააგრძელე, წარმატებებს გისურვებ.

ავტორი: ნაზიბროლა საიდან გვწერთ: ფაცხა
22.01.2013 12:54
საიდან ამდენი ნაფტალინიანი ლიტერატურული კლიშე? ადამიანებს ჩააწერინეთ ხოლმე ეს დღიურები და არა პლასტმასის მანეკენებს. რა კარგი იყო ომის დროს მარკეტის კონსულტანტი გოგო, ტაქსისტი გოგო და კიდევ ბევრი... ეს რა უბედურებაა. სიყალბე, სიყალბე და კიდევ სიყალბე. ფუფ.

ავტორი: ანონიმი
22.01.2013 12:40
გაარკვიეთ ეს ბიჭი ვინ იყო დოლორეს გომესი,რუსი ნაროდნო ვოლელელების ფანატი,ტერორისტი ბასკი,თავისი ქვეყნის ზარბაზნებით და რუსული იარაღით სისხლში ჩახრჩობის სურვილით გაბრიყვებული,კრემლის კომუნისტების აგენტი-ფულად კმაყოფაზე მყოფი.მსოფლიოში კომუნიზმის დიქტატურის იდეების გამტარებელი,ომით,ფაშიზმის საწინააღმდეგო არაადმიანური უკიდურესობის გამტარებელი,საბჭოთა კავშირის მიერ წაქეზებული მატერიალურად,სისხლიანი,იდეების მიმდევარი.

ავტორი: ანონიმი
22.01.2013 11:32
ეს, ძირეულად გერმანული ენის მფლობი სტიუდენტი,ხან ინტერაქტიული დიალოგიდან,ხან დღიურებიდან,რომ მოძღვრავს ქვეყანას,არ მოგბეზრდათ,ან კიდევ დარჩა რუბრიკა,საოჯახო სამზარეულოდ გადაქცეულ მეცხრე არხის მაგვარად,ამერიკის შეერთებული შტატების ფულებით მაუწყებელ თავისუფლებას,სადაც ჯერ არ გამოსულან,საჭირო ნაცნობებით გაბდნიერებული,მსმენელთათვის არაფრისმაუწყებელნი

ავტორი: ანონიმი
22.01.2013 01:03
მაგარ ქართველ ბიჭებს საქართველოს სიამაყეს, შავდათუაშვილს,გორგოძეს,ან გინესის წიგნში შემავალ სააკაშვილს და უამრავი გვყავს ამგვარი ბიჭები,მიეცით საშუალება თქვენს დღიურებში გამოსვლისა,უფრო ავტორიტეტულად,მათმიერ საამაყოდ შესრულებულ საქმესთან დაკავშირებით,სხვის გასაგონად,ასმაგად სასწავლებელს,სხვათა გასაგონად, იტყვიან.რა იცის, ამ ათიათასობით ქართველ სტუდენტებიდან,,სამიკროფონოდ გამორჩეულმა სტუდენტმა,როგორ უყურებდა ლენინი ბურჟუაზიას ან რა სთქვა ფასიონარიამ, სიკვდილ-სიცოცხლის თაობაზე,მუხლებზე დაჩოქილმა,როდესაც შვილი, რუბენა დაჰკარგა

ავტორი: ანონიმი
22.01.2013 00:08
კარგი იყო ლევან, საინტერესო ჩანაწერებია ნამდვილად. ბაიერნზე გამეცინა, მარტო შენ კი არა, ყველა ბავარიელი ვდარდობთ ახალი მწვრთნელის ამბავს :) რაც შეეხება შენს ფბ გვერდს „საარჩევნო მიმოხილვა საქართველოსთვის“ მართლაც საინტერესოა და უფრო მეტად გააქტიურე გთხოვ და ნუ იფიქრებ, რომ "არ მოგვეწონება". წარმატებებს გისურვებ!

ავტორი: ნინო საიდან გვწერთ: საიდანაც საჭიროა
21.01.2013 23:32
მაღიზიანებს ნაადრევად დაბრძენებული სტუდენტები:)

ავტორი: სტუდენტი საიდან გვწერთ: თსუ-დან
21.01.2013 20:45
ლევან, ძალიან გაფასებ!

ავტორი: ანონიმი
21.01.2013 20:39
ამ სასიამოვნო ბატონს გადაეცით რომ როცა უკან სტალინი გიდგას ფეხზე დგომა არც ისე ძნელია გინდა ფდოლორეს იბარური იყო და გინდა არა რა თქმა მანამდე ვიდრე სტალინს ბერია და ხრუშჩოვი მოკლავენ.

ავტორი: გვანცა
21.01.2013 20:29
ვააახ... ეს ბავშვი 20 წლისაა თუ 120ის? o.O

ავტორი: mako bregvadze
21.01.2013 19:29
როგორც ყოველთვის, საინტერესო ხარ :))

თქვენი პუბლიკაციები

ძვირფასო მეგობრებო,

რადიო თავისუფლების ვებსაიტზე შეიქმნა ახალი რუბრიკა „თავისუფალი სივრცე“, რომელშიც შეგიძლიათ საკუთარი ბლოგებისა და პუბლიცისტური სტატიების გამოქვეყნება.

ტექსტი არ უნდა აღემატებოდეს 700 სიტყვას.

რედაქცია იტოვებს უფლებას, თავისი შეხედულებისამებრ შეარჩიოს ტექსტები გამოსაქვეყნებლად. ავტორებს ვთხოვთ, გაითვალისწინონ რადიო თავისუფლების სარედაქციო პოლიტიკა, რომელსაც შეგიძლიათ გაეცნოთ განყოფილებაში „ფორუმის წესები“.

ტექსტები ქვეყნდება უცვლელად, რედაქტირების გარეშე.

მასალები მოგვაწოდეთ მისამართზე: tavisupleba@rferl.org
(subject-ში ჩაწერეთ „თავისუფალი სივრცე“)

ყველაზე პოპულარული