გიორგი კიკონიშვილი: „მეამბოხე სტუდენტები აპათიური ახალგაზრდების პირისპირ“

სალამი დადუ, იამ უკვე გიპასუხათ და მეც დავამატებ: გარდა იმისა, რომ მეც სტუდენტი ვარ, უშუალოდ ვარ ჩართული სტუდენტთა იმ თვითორგანიზებულ მოძრაობაში, რომლიც პრეზენტაციაც დღეს იმართება თსუ-სთან. ანუ, მეორე ან მესამე პირი არ ვარ ამ ამბავში :)

აქ სტუდენტებს ელაპარაკათ არ ჯობდა, მიუხედავად იმისა, რომ ამ ადამიანის საწინააღმდეგოც არაფერი მაქვს

ჩვენ ხომ ჯერ ოცი წლისა ვართ...
საუბრები სამოქალაქო საზოგადოების თვითშეგნების პრობლემაზე ყველგან გვხვდება, რადგან ეს არის ზოგადად განმსაზღვრელი სინდიკატი სოციუმის განვითარებულობის. ვფიქრობ ერთ ერთი მიზეზი ამ სიცარიელისა სწორედ სახელმწიფო სიმბოლოების მიმართ ნაკლები პატივსიცემა და მისი ბოლომდე არგააზრებაა ჩვენ თანამოქალაქე სტუდენტებში. სახელმწიფო კონსტიტუცია, სახელმწიფო ლეგიტიმაცია, სახელმწიფო ინსტიტუტები - ნდომამინიჭებული და არჩეული ლეგიტიმური ორგანოები, არასამთავრობო ორგანიზაციები, მათი მნიშვნელობა და ფუქცია თანამედროვე სახელმწიფოში. ეს არის ანი და ბანი და ჭანიც,ეს არის ის რაც ჩვენ არ დაგვილევია, მაგრამ გვწყურია, რადგან მისი დალევის გარეშე ვერ შევიგრძნობთ და ვერ გავიზიარებთ იმ უხილავ მაგრამ ხილულ ბედნიერებას და პასუხისმგებლობას, რაც მოგვანიჭა ამ საზოგადოების წევრობამ დაბადებიდან; რამაც გადაგვაქცია ეთნოსიდან ერად და რამაც შეგვაქმნევინა სახელმწიფო.
ახლა რა ვქნათ სტუდენტებო?! სხვათაშორის მეც სტუდენტი ვარ და რატო ვამბობ ამას. წინა დღით, უნივერსიტეტში ვნახე აფიშა : თავისუფლება პოლიტ პატიმარს!!! (ერთი ჰყავთ მარტო ?!)დავინტერესდი და სულ ცოტა ხანში ჩემი მონაწილეობით პირველ საპროტესტო აქციაზე ამოვყავი თავი ევროპაში. გავესაუბრე მონაწილეებს და ერთ ერთმა ასეთი რამ მითხრა - ,,არ ვიცი რომელი პარტია ატარებს ამ აქციას, რა მნიშვნელობა აქვს... ჩემი თანამოქალაქის უფლებები დაირღვა და მეც აქ ვარ.“ ანუ ამით რისი თქმა მინდა, ჩვენგან განსხვავებით აქ პოლიტიკურ პარტიათა რაგვარობა არ განსაზღვრავს საზოგადოების განწყობებს, ისინი აგზავნიან საზოგადების დაკვეთებს და პოლიტიკური პარტიებიც ცდილობენ შეძლებისდაგავრად შეასრულონ იგი. ჩვენსკენ კი, თუ საპროტესტო აქციის მოთხოვნები შენსას ემთხვევა, მაგრამ ამ აქციას X პარტია ატერბს და შენ X -ის აქციაზე არ მიდიხარ( არ მოგწონს ,მიზეზი ბერვია...), არც სხვა გზას მიმართავ გასაპროტესტებლად და ზიხარ სახში. დიდი ხანი ?!
სად არის გზა?
პასიურობიდან .... ნაბიჯი აქტიურობისკენ
მე ვფიქრობ ერთ ერთი გამოსავალი არის სტუდენტობაში სწორედ სახელმწიფო ეროვნული სიმბოლოების, ზემოთაღნიშნულ თემებზე და არსებულ გამოწვევებზე დისკუსიების, ლექციების, სემიანრების შეხვედრების, დებატების, განხილვების და კონფერენციების ფართო ქსელის ხელშეწყობა, რათა გავზარდოთ მათში ინფორმირებულობა და იმ ძირითადი უფლება-მოვალეობების შეთვისების აუცილებლობა, რაზეც დგას თანამედროვე ქართული სახელმწიფო და რამაც უნდა გამოიწვიოს მათი პასუხისმგებლობის ამაღლება, ეროვნულ იდენტობასთან დაკავშირება და ჩართულობის გაზრდა სამოქალაქო საზოგადოების განვითარების ფერხულში. და მერე იტყვიან : მე არ ვიცნობ იმ სტუდენტს, რომელიც გუშინ სცემეს უნივერსიტეტში, მაგრამ მზად ვარ დავიცვა ჩვენი ანუ მისი / მისი ანუ ჩვენი უფლებები.

თემა სტუდენტური თვითმმართველობების და ზოგადად საუნივერსიტეტო საზოგადოების შესახებ ჩემში ორმაგ ინტერესს იწვევს რადგან წლების წინ მეც ვცდილობდი ჩემს მეგობრებთან ერთად წვლილი შემეტანა მის სახეცვლილებაში. მინდა მოვიკითხო ქალბატონი ია სამიოდ სიტყვით კითხვებს გამოვეხმაურო. პირველი - უნივერსიტეტი = მინი სახელმწიფო = ძალადობა. პროტექცია, განსხვავებული აზრის მქონეთა არამარტო უგულვებელყოფა ფიზიკური ანგარიშსწორება, დასმენა, მოსმენა, შანტაჟი და ფინანსური ავანტიურები. მეორე - პოლიტიკა, როგორც ასეთი სტუდენტებისთვის გახდა ერთგვარი ფობია და ამას სახელმწიფოს მიზანმიმართულმა და თანმიმდევრულმა კონტრიბუციამ შეუწყო ხელი. ჩვენდა სამწუხაროდ დაარწმუნეს სტუდენტები რომ ისინი არ ქმნიან და ვერც შექნიან რაიმე სურათს ქვეყნის პოლიტიკურ ცხოვრებაში და ამავდროულად გარკვეული ბენეფიტების ხარჯზე მათ ინტერესს ანელებენ და თუ მაინც დაინტერესდი ანუ 20 პროცენტი გიტარებენ ლექციებს რომ მიშა უალტერნატივოა და თუ ალტერნატივა გაქვს ეს ნიშნავს სრულ გაუცხოებას და იზოლაციას საუნივერსიტეტო სამყაროსთან, მსტოვართა ინსტიტუტის დაუღალავ ბრძოლას რაც საბოლოო ჯამში სტუდენტის დისკრედიტაციას ემსახურება. მაგალითად თუ ჯორჯ მენსონის უნივერსიტეტის სტუდენტებს საქართველოდან ჩასული პოლიტიკური პარტიის ლიდერების მოწვევა და მოსმენა შეუძლიათ, შენ ეს ჯავახიშვლში რომ გააკეთო ჯვარზე გაგაკრავენ არადა დასავლეთისკენ მივყავართ ამ ნაირაციონალებს. და მესამე აუცილებლად უნდა მოხდეს სამართლებრივი რეაგირება ქალბატონი ია, ეს პრეცენდენტი უნდა დავაფიქსიროთ რათა ეს ძალადობრივი, მაგრამ სუსტი ადამიანების ტრადიცია წარსულს ჩაბარდეს. ჩაბარდეს იმიტომ რომ სუსტი წინააღმდეგობის მოძრაობა, რაც ოპოზიციური პარტიების დამსახურებაც არის რაკიღა ბაზა სამოქალაქო პასუხისმგებლობის თვითშეგნებისა ხელჩასაჭიდი არ გვაქ,(ანუ მე - ჩემი პასუხისმგებლობა ) მერყევი და მეტწილად სენსიტიურია. გამოსავალზე შემდგომ მოგწერთ.

3)
მე თსუ-ს სტუდენტი არ ვარ, მაგრამ რომც ვიყო, თვითმმართველობაში ხმის მოსაპოვებლად ნამდვილად არ ვიბრძოლებდი. რამდენადაც მე ვიცი, იგივე აზრზე არიან აჯანყებული სტუდენტებიც. საქმე ასე დგას: არის სისტემა, რომლის შესაცვლელადაც იბრძვი და არის სისტემა, რომელიც იმდენად სტატიკური და დაობებულია, რომ აზრს კარგად მისი "რეფორმაცია". თსუ-ს თვითმმართველობა მეორე კატეგორიას განეკუთვნება, რომელიც არათუ არღვევს საკუთარ წესდებას, არამედ უტიფრად ამბობს, რომ წესდებაში ჩამოთვლილი მათი მიზნები და მოვალეობები, თურმე მათ არ ეკუთვნით. ეს რომ დაობებული და სრულიად უფუნქციო სისტემა არ ყოფილიყო, რომელიც უმიზნოდ ფლანგავს სტუდენტების სწავლის გადასახადიდან შევსებულ ბიუჯეტს, აქამდე მინიმუმ ერთ ოფიციალურ განცხადებას გააკეთებდნენ და გამოთქვამდნენ მზადყოფნას თანამშრომლობისთვის. ისინი არათუ დიალოგზე არ მოდიან, არამედ სრულიად პრიმიტიულ ბრალდებებს უყენებენ ამბოხებულ სტუდენტებს. (მაგალითად, ლაშა ქავთარაძეზე თქვეს, რომ ჰქონდათ ვიდეო-მასალა, თუ როგორ ატრენინგებს თეა თუთბერიძე ლაშას საპროტესტო აქციების მოწყობაში. გარდა იმისა, რომ ქავთარაძეს რეალურ ცხოვრებაში თვალითაც კი არ უნახავს თეა თუთბერიძე და ეს სრული სიცრუეა, ამ პრიმიტიული კონსპირაციის თეორიის ავტორ თვითმმართველობას ჯერჯერობით რატომღაც არ გამოუჩენია ეს ვიდეო.)

აღსანიშნავია თვითმმართველობის წევრის, ვინმე თორნიკე ვაშაკიძის განცხადება, რომელიც პირდაპირ მოუწოდებდა თავის მომხრეებს, "ჰიტლერის მეთოდებით" უნდა გავუსწორდეთ სტუდენტებსო.

თვითმმართველობის პრეზიდენტმა დაჩი გუბაძემ ერთიდაიგივე დღეს ორ სხვადასხვა ჟურნალისტთან მათ ბიუჯეტად ორი სხვადასხვა რიცხვი დაასახელა (780,000 ლარი და 550,000 ლარი).
თსუ-ს ყოფილი სტუდენტები ღიად აფიქსირებენ, რომ თვითმმართველობა, ესაა ნაცმოძრაობის ახალგაზრდული ფრთის, პარტიის მომავალი კადრების სამჭედლო.

რა გასაკვირია, რომ თავისუფალ, დამოუკიდებელ სტუდენტებს არ სურთ მათ უნივერსიტეტში ასეთი ფაშისტური, მატყუარა და უფუნქციო ორგანიზაციის არსებობა და არ სურთ მათთან კოლაბორაცია.

4)
მოძალადეთა დასჯის მექანიზმები (განურჩევლად იმისა, თვითმმართველობის წევრები არიან თუ არა) სამართალდამცავების კომპეტენციაა. რაც შეეხებათ მოძალადე სტუდენტებს, ვიზიარებ იმ აზრს, რომ აუცილებლად უნდა შეუჩერდეთ მათ სტუდენტის სტატუსი და გაირიცხონ უნივერსიტეტიდან. არ შეიძლება მოძალადე ფაშისტები აკადემიურ სივრცეში სწავლობდნენ და თან თავიანთი ძალის დემონსტრირებას მუშტებითა და წიხლებით ახდენდნენ.

5)
რადიოინტერვიუშიც ვთქვი და აქაც გავიმეორებ: აზრს, რომ სტუდენტებს პირველ რიგში სამართალდამცავებისთვის უნდა მიემართათ, რათქმაუნდა ვიზიარებ და მეც ასე მოვიქცეოდი.
ორი დღის განმავლობაში ნაცემი ექვსი დაზარალებულიდან ოთხმა უკვე მიმართა ომბუდსმენს. დანარჩენმა ორმა, როგორც თავად განაცხადეს, სამართალდამცავებს არ მიმართეს. მათივე თქმით, პირველ რიგში იმიტომ, რომ ცემის ფაქტისა და დამნაშავეების იდენტიფიცირება დოკუმენტურ დონეზე ვერ მოხერხდა და მეორეც, აქვთ გარკვეული პირადი მიზეზები, რის გამოც ჩივილისგან თავი შეიკავეს. დანარჩენმა ოთხმა დაზარალებულმა ომბუდსმენს უკვე მიმართა. მათ შორიც მეც, რადგან პირადად ჩემს მიმართაც იყო სიტყვიერი მუქარა.

მადლობა ია და მადლობა ყველას, ვინც შეკითხვები გამოგზავნა. :)

კითხვების ნაწილზე ინტერვიუში უკვე გავეცი პასუხი, აქაც დავწერ.

1) 2)
პოლიტიკისადმი, ზოგადად სამოქალაქო საკითხებისადმი ინტერესი არათუ ახალგაზრდობაში, მთლიან საზოგადოებაშიც კი ძალიან ნაკლებია. ადამიანები რატომღაც ელოდებიან, რომ "ზევიდან", ვინმე, ან რაიმე რეალური თუ მეტაფიზიკური ძალა ააშენებს ქვეყანას და მუდმივად წუწუნებენ იმაზე, რომ არა და არ შენდება. ეს კი არასერიოზული მიდგომაა ჩემი აზრით.

საქმე ისაა, რომ როდესაც ონკანი გაფუჭდება, მას ვერც პატრიარქი შეაკეთებს და ვერც პრეზიდენტი. უნდა ადგე და თავად შეაკეთო, ან ამ საქმეში კომპეტენტურ ხელოსანს მიმართო.

ასევე უნდა მოხდეს "ქვეყნის აშენებაც". მეორე მსოფლიო ომგადატანილი გერმანია არც ლოცვამ დააყენა ფეხზე და არც გაუთავებელმა წუწუნმა. ადამიანებმა უბრალოდ გაითავისეს ის, რომ ყველაფერი მათზე იყო დამოკიდებული. არავინ დაიცავს შენს უფლებებს, თავად თუ არ მოითხოვე ამ უფლებების დაცვა. მჯერა, რომ ყველაზე ლიბერალური ხელისუფლებაც კი დიქტატურად იქცევა, თუ ხალხი ამას დაუშვებს.

სამწუხაროა, რომ საუკუნეების განმავლობაში სხვისი ბატონობის ქვეშ მყოფ ხალხში არ ჩამოყალიბდა (და სავარაუდოდ ვერც ჩამოყალიბდებოდა) სამოქალაქო თვითშეგნება, აქტივიზმი და საკუთარი პასუხისმგებლობების გააზრების უნარი. საქართველო, როგორც დამოუკიდებელი სახელმწიფო ფაქტობრივად ოცი წელია რაც არსებობს. ამ ხნის განმავლობაში კი ერთ წრეზე ტრიალისა და ნაციონალისტურ-შოვინისტური პოპულიზმის ნაცვლად, უკეთესი იქნებოდა ადამიანის უფლებებსა და დემოკრატიული საზოგადოების ღირებულებებზე გაკეთებულიყო აქცენტი.

სამწუხაროდ ნაწილობრივ ვეთანხმები მეორე შეკითხვის ავტორსაც. თუმცა ვთვლი, რომ ეს არამხოლოდ ოპოზიციის, არამედ მთლიანი პოლიტიკური ისტებლიშმენტის "დამსახურებაა". მათი, ორივე მხარის პოლიტიკური თამაშები იმდენად პრიმიტიულია, იაფფასიან პოპულიზმზე გათვლილი, რომ ადამიანებს უბრალოდ გაუცხოება დაემართათ მის მიმართ. ამ გაუცხოებაში კი მთავარი დაავიწყდათ - ის მაინც "წაეგლიჯათ" მათგან, რაც ნამდვილად ეკუთვნით - უფლებები.
სწორედ ამ კუთვნილი უფლებების დასაბრუნებლად აიმაღლეს ხმა სტუდენტებმა და თუ მათთან ერთად მოძრაობაში საზოგადოების არასტუდენტი ნაწილიც არ ჩაერთო, ბევრი არაფერი გამოვა. თუკი ახალგაზრდებისგან მოითხოვთ აქტივობას, პირველ რიგში თავად დაფიქრდით, რამდენჯერ გიბრძოლიათ საკუთარი უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის?

ბატონ რექტორს არ სცალია ისეთი ,,უმნიშვნელო" საქმისთვის, როგორიც უნივერსიტეტის მართვაა. ახლა ახალი სამსახური გამოუჩნდა და ტელევარსკვლავობისთვის ემზადება

გადავფლუდე აქაურობა, მაპატიეთ.
ე.ი. რა ხდება.. დაჩი გუბაძე ახსენეთ. დაჩის, როგორც ჭკვიან ადამიანს, ისე ვიცნობ. არჩევნებისას მის კანდიდატურას შორიდან გვულშემატკივრობდი (იმის მიუხედავად, რომ კონკურენტი არ ჰყავდა). ჯერ კიდევ გაპრეზიდენტებამდე, ყოველთვის მოიაზრებოდა, როგორც სტუდენტების სამეცნიერო საქმიანობის ერთ-ერთი წამხალისებელი და მხარდამჭერი. როგორც პიროვნება, ნამდვილად არაა მოძველბიჭო და ქუჩური მენტალიტეტის - ნორმალური, ზრდილობიანი ადამიანია.
მაშინდელი ვიცე-პრეზიდენტებიც კარგ შთაბეჭდილებას ტოვებდნენ. შემდეგ მისი გუნდი დაიშალა ( სხვადასხვა ადგილებში გადანაწილდნენ, ზოგი უნივერსიტეტშივე დასაქმდა, ნაწილი კი სპორტის და ახალგაზრდობის სამინისტროში)
დღეს დაჩისთან ერთად ვინ არიან, არ ვიცი.
ეს ფაქტი ( ცემის ) გამიკვირდა-მეთქი, ვერ ვიტყვი. ეს თვითმმართველობის ერთგვარ ტრადიციად იქცა, მაგრამ ნამდვილად არ ველოდი. დიდი ხანია, სტუდენტურ ამბებში ვეღარ ვერკვევი, მაგრამ მეგონა, რომ სიტუაცია შეიცვალა.

არიან გარეშე მოკავშირე ბომბდამშენებისაგან ალბათ დროებით მიტოვებული აპათიური მეამბოხე (შინაგანად, ესეც დროებით) ახალგაზრდებიც...

ვაა.. გარიცხვა სერიოზული მოთხოვნაა.

მოქმედების გეგმა ჯერ-ჯერობით არც ისე ნათელია.. მუხტი - არც ისე ძლიერი.. მოწინააღმდეგე ძალა - არც ისე სუსტი.. მიზანი - არც ისე ადვილადმისაღწევი... თუმცა - მთავარია, რომ სტუდენტებმა, თუნდაც მცირე ნაწილმა, ხმა ამოიღეს, პროტესტი გამოხატეს, სათქმელი თქვეს, არ დაიმალნენ, როგორც ადრე..

პრეცენდენტი შეიქმნა! ეს ყველაფერი დასაწყისია, მაგრამ დაწყებაც ხომ დიდი საქმეა : )

= ))