პარლამენტმა გენდერული თანასწორობის სამოქმედო გეგმა წარადგინა

24 სექტემბერს, თბილისში, გენდერული თანასწორობის უზრუნველსაყოფად განსახორციელებელი 2011-2013 წლების სამოქმედო გეგმისადმი მიძღვნილი კონფერენცია გაიმართა. საქართველოს პარლამენტის მიერ შემუშავებული გეგმა მიზნად ისახავს გენდერული თანასწორობის უზრუნველყოფას ისეთ საკითხებში, როგორიცაა ჯანმრთელობა და სოციალური დაცვა, განათლება, ეკონომიკა, უსაფრთხოება, პოლიტიკური მონაწილეობა და გარემოს დაცვა. კონფერენციას ესწრებოდნენ როგორც ხელისუფლების წარმომადგენლები, ასევე დიპლომატები, არასამთავრობო სექტორის წარმომადგენლები და დამოუკიდებელი ექსპერტები. კონფერენცია აშშ-ის განვითარების სააგენტოსა და შვედეთის საერთაშორისო განვითარების სააგენტოს ფინანსური მხარდაჭერით გაიმართა.

კონფერენცია საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარემ, დავით ბაქრაძემ გახსნა. 200-მდე მოწვეულ სტუმარს იგი 15 წუთის განმავლობაში უხსნიდა, თუ რამდენად მნიშვნელოვანია ნებისმიერი სახელმწიფოსთვის ქალთა უფლებების დაცვა და მათი თანაბარი ჩართულობა საზოგადოებრივი ცხოვრების ყველა სფეროში. იმის საილუსტრაციოდ, რომ გენდერული თანასწორობა, ჯერ კიდევ, შუა საუკუნეებში საქართველოსთვის ერთ-ერთ პრიორიტეტულ საკითხს წარმოადგენდა, დავით ბაქრაძემ თამარ მეფის მაგალითი მოიყვანა და აღნიშნა, რომ სწორედ ისტორია და ტრადიცია ავალდებულებს საქართველოს, დღეს უფრო მეტი გაკეთდეს იმისთვის, რომ ქვეყანამ გენდერული თანასწორობის მიმართულებით 21-ე საუკუნის სტანდარტი დააკმაყოფილოს:

„მინდა დაგარწმუნოთ, რომ ეს არ არის მხოლოდ რიტორიკა და ეს არ არის ის, რასაც ჩვენ საერთაშორისო თანამეგობრობის თვალში უკეთ წარმოჩენისათვის ვაკეთებთ. ეს არის ის საკითხი, რომელიც სჭირდება ქართულ სახელმწიფოს და ქართულ საზოგადოებას განვითარებისათვის. ამის არგუმენტი ძალიან მარტივია: საქართველო არ არის რესურსზე ორიენტირებული ქვეყანა, ანუ ჩვენ არ გვაქვს ბუნებრივი რესურსი იმ რაოდენობით, რომ ჩვენი ეკონომიკა, განვითარება იყოს დაკავშირებული რომელიმე ბუნებრივ რესურსთან.  ჩვენი ერთადერთი რესურსი ჩვენი საზოგადოებაა. ქალთა არათანაბარი ჩართულობა საზოგადოების ცხოვრებაში ნიშნავს იმას, რომ ჩვენ ვიყენებთ ჩვენი მთავარი რესურსის მხოლოდ ნახევარს“, – აცხადებს დავით ბაქრაძე.

გენდერულ საკითხებზე მუშაობის პროცესში ერთ-ერთ პირველ მიღწევად საქართველოს ხელისუფლებისა და არასამთავრობო სექტორის წარმომადგენლები 2006 წელს პარლამენტის მიერ მიღებულ იმ კანონს ასახელებენ, რომელიც  „ოჯახში  ძალადობის დაძლევასა და ოჯახში ძალადობის მსხვერპლთა დაცვასა და დახმარებას“ გულისხმობს. მეორე ასეთ წინ გადადგმულ ნაბიჯად უკვე 2010 წელს მიღებული „გენდერული თანასწორობის შესახებ“ კანონი სახლდება. ბრიჯიდ ბრინკი, საქართველოში ამერიკის შეერთებული შტატების საელჩოს საქმეთა დროებითი რწმუნებული აღნიშნავს, რომ მასზე ძალიან დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა ყველა იმ აქტივობამ, რაც საქართველოში გენდერული თანასწორობის უზრუნველსაყოფად ხორციელდება: „მე დღეს აქ იმისთვის ვარ, რომ გამოვხატო ჩვენი მხარდაჭერა გენდერული თანასწორობის სამოქმედო გეგმასთან დაკავშირებით. ეს საქმე არა მხოლოდ კარგად, არამედ ჭკვიანურად უნდა გაკეთდეს. თუკი ქალი სრულყოფილად არ არის წარმოდგენილი ხელისუფლებაში, საზოგადოებაში, თუკი მისი ხმა სათანადოდ არ ისმის, მაშინ ნამდვილ დემოკრატიაზე ვერ ვისაუბრებთ“.

გენდერული თანასწორობის 2011-13 წლების სამოქმედო გეგმა მიზნად ისახავს პარლამენტში მოქმედი გენდერული თანასწორობის საბჭოს ფუნქციონირებასთან დაკავშირებული საკითხების დაზუსტებას და მისი ინსტიტუციური როლის გაძლიერებას. გია გოგიბერიძე, იურისტი და ექსპერტი გენდერულ საკითხებში, 2011-13 წლების სამოქმედო გეგმის შემუშავებაში იღებდა მონაწილეობას. ის რადიო „თავისუფლებას“ სამოქმედო გეგმის შინაარსზე ესაუბრა: „გათვალისწინებულია გენდერული თანასწორობის საკითხების რეგულირება რამდენიმე მიმართულებით, მათ შორის, ეს არის დასაქმების სფერო, განათლება, მოსახლეობის ცნობიერების დონის ამაღლება. ასევე, ზოგადად, კანონმდებლობასთან დაკავშირებული საკითხების რეგულირება, რომელიც ეხება გენდერული თანასწორობის აღიარებული პრინციპების დაცვას და რეალიზებას ჩვენს კანონმდებლობაში. ეს არის პირველი კომპლექსური ტიპის გეგმა აღნიშნულ სფეროში. ამ გეგმის რეალიზაციის პროცესში გამოჩნდება შემდგომი მიმართულებები, თუ რა უნდა გაკეთდეს გენდერული თანასწორობის უზრუნველყოფის სფეროში“, – განმარტავს გია გოგიბერიძე.

მარინა თაბუკაშვილი, ქალთა ფონდ „ტასოს“გენერალური დირექტორი აცხადებს, რომ გენდერული თანასწორობის გეგმის განხორციელებაში გადამწყვეტი როლი საზოგადოების ჩართულობას ეკისრება, მათ შორის კი უმნიშვნელოვანესია ეთნიკური უმცირესობების, სოფლად მცხოვრები და დევნილი ქალების მონაწილოება: „მე მჯერა, რომ საქართველოს რაიონებში უზარმაზარი რესურსია. მუშაობაა საჭირო იმისათვის, რომ სახელმწიფო პოლიტიკა ნამდვილ ეროვნულ პოლიტიკად იქცეს. სანამ თემში, სოფელში იქნება შერიგება ისეთ პრობლემასთან, როგორიც ქალების შეურაცხყოფაა, ეს საკითხი არ მოგვარდება. და აქვე აუცილებლად უნდა ითქვას ქალთა ეკონომიკური უფლებების შესახებ. თანასწორობის ყველა საკითხი გადაჯაჭვულია ეკონომიკასთან, სიღარიბის დაძლევასთან, პირად პასუხისმგებლობასთან, სახელმწიფოებრივ და მოქალაქეობრივ ცნობიერებასთან“, – მიაჩნია მარინა თაბუკაშვილს.