ოთხშაბათი, 19 ივნისი, 2013 თბილისის დრო 17:48
უსმინეთ
განრიგი
როგორ მოვისმინოთ
პოდკასტი
რადიოპროგრამები
ჩვენი სიხშირეები

რუბრიკები / ინტერაქტიული დიალოგი

ლევან როინიშვილი: საქართველოს დაშლის და დანგრევის რეალური მიზეზია ის, რომ დღემდე ვერ ვიპოვეთ რუსეთთან თანაცხოვრების ნორმალური ფორმა

ლევან როინიშვილი
ლევან როინიშვილი
ტექსტის ზომა - +
ავტორი ია ანთაძე

23.01.2010

„რადიო თავისუფლების“ ვებგვერდის რუბრიკას „ინტერაქტიური დიალოგი“ ამჯერად ორი სტუმარი ეყოლება. დღეს 21.00–დან ვებგვერდს ეწვევა და ბლოგების კომენტატორებს „ცოცხალ“ რეჟიმში გაესაუბრება „მოძრაობა სამართლიანი საქართველოსთვის“ თავმჯდომარის მოადგილე ლევან როინიშვილი. ხოლო ორშაბთს, ტრადიციულად, რადიოს პირდაპირ ეთერში, ია ანაძის ბლოგის კომენტატრობის შეკითხვებს მოძრაობის თავმჯდომარე ზურაბ ნოღაიდელი უპასუხებს.

ყურადღება!
1 ივნისიდან რადიო თავისუფლების ქართული რედაქციის ვებსაიტზე ფორუმებით სარგებლობისთვის აუცილებელია რეგისტრაციის გავლა.

რეგისტრაციის გასავლელად დააჭირეთ ვებსაიტის ზედა მარჯვენა კუთხეში მოთავსებულ ბმულს „რეგისტრაცია“. (რეგისტრაციის გავლის შემდეგ ელექტრონული ფოსტით მიიღებთ ავტომატურ შეტყობინებას. ყურადღება მიაქციეთ, შეტყობინება თქვენი ელექტრონული ფოსტის spam-ში ხომ არ აღმოჩნდა.) კომენტარის დასაწერად არ დაგავიწყდეთ საიტზე შესვლა.
ეს ფორუმი დაიხურა
კომენტარების რიგი
კომენტარები
     
ავტორი: mematiane ioane
02.02.2010 16:55
მე-9 ცამდე მართალი ბრძანდებით ბატონო ლევან. გისურვებთ აი ასეთ ადამიანებთან თანაცხოვრების ნორმალური ფორმის მონახვას ადამიანობის დაკარგვის გარეშე:

ალექსანდრე ზინოვიევი, "ხახადაფჩენილი სიმაღლეების" და "ჰომო სოვეტიკუსის" ავტორი ,რომელიც აგინებდა სოვეტიზმს და აქებდა და ადიდებდა დასავლეთს 1978 წელს გააგდეს და გააბუნძულეს საბჭოთა კავშირიდან. მაგრამ ჰოი "საოცრებავ", მას არასოდეს დაუმალავს რომ კარგი ურთიერთობები ჰქონდა ანდროპოვთან,რომ ანდროპოვმა წაიკითხა მისი წიგნი და შესთავაზა დასავლეთში ლექციების წაკითხვა. ბრეჟნევმა გადაწყვიტა მისი გაგდება და მისთვის სრკ-ს მოქალაქეობის ჩამორთმევა 12 წლით.

ითქვა და გაკეთდა, 1990 წელს პრეზიდენტის დეკრეტმა დაუბრუნა მოქალაქეობა ზინოვიევს. და ეს მიუხედავად მისი პამფლეტებისა "კატასტროიკა" და "გორბაჩ ოვიზმი".

მაშინ ზინოვიევმა დაიწყო ახალი რეჟიმის გინება. იძახოდა რომ ოდესღაც ანტიკომუნიზმის გამო გაგდებულს მას ეხლა აკრიტიკებენ როგორც კომუნისტს და ამავე დროს აგინებდა დასავლეთს იმიტომ რომ დასავლეთმა დაანგრია საბჭოთა კავშირი.

ასე წვრთნის რკინის ფელიქსის მიერ სექმნილი სისტემა მსოფლიოს. ეს ცაკლე და ძალიან საინტერესო თემაა მომავალი მკვლევარებისთვის.გისურვებთ ამ სისტემასთან თანაარსებობას დედამიწაზე ადამიანობის დაკარგვის გარეშე იმიტომ რომ თუ ეს სისტემა დინოზავრების მსგავსად არ გადაშენდა ( იქნებ კლიმატური კატასტროფაც,რომელზეც ამდენს ლაპარაკობენ ღმერთმა ამიტომ ცაიფიქრა) მისი მომრევი მიწიერი ძალა ჯერ-ჯერობით არ ჩანს. თუმცა კაცი ბჭობდა და ღმერთი იცინოდაო. ესეც უნდა გვახსოვდეს.იცოცხლეთ და გაგიმარჯოთ.
პასუხი
ავტორი: ლევან როინიშვილი
11.02.2010 11:10
დიდი მადლობა, mematiane ioane საინტერესო კომენტარისთვის და კეთილი სურვილებისთვის!
ავტორი: melanqolikosi
02.02.2010 00:59
რუსეთთან თანაცხოვრების ფორმა ვერ იპოვა ვერც სახელგანთქმულმა რუსმა დისიდენტმა,ჟურნალი "კონტინენტის" გამომცემელმა ვლადიმირ მაქსიმოვმა. აი მისი საკუთარო სიტყვები :

" თქვენ შეგიძლიათ ყურადღებით გასინჯოთ ჩემი ნაწერები,მე არასოდეს არ ამიწევია ნეკი რუსეთის წინააღმდეგ. მე ვებრძოდი მხოლოდ იდეოლოგიას. მე ვფიქრობდი რომ მხოლოდ იდეოლოგია უშლიდა ხელს რუსეთის განვითარებას, მის გაფურჩქვნას და გაძლიერებას. ეს იყო ჩემი დიდი ტრაღედია, ჩემი ფატალური შეცდომა და მე ვნანობ ამის გამო..." (რუსეთის კომუნისტების გაზეთი " პრავდა",1995 წლის 27 მარტი, მაქსიმოვის სიკვდილისწინა ბოლო ინტერვიუ). " უმომ როსსიუ ნე პონიატ..." იმპერიის დაკარგვამ ისე დასწყვიტა გული ვლადიმირ მაქსიმოვს რომ ის აქვითინდა რუსეთის და ევრაზიის დამანგრეველი კომუნიზმის ბედზე, მინი შახსეი-ვახსეი. გონებით რუსეთის გაგება წერა-კითხვის მცოდნე რუსებსაც უჭირთ. ამიტომ თუ არ გვინდა ნატო მოდით კატო მოვნახოთ,საქართველოს და ევრაზიის,მეტიც,თვითონ რუსეთის მაქსიმოვებისგან და კრემლისგან დამცველი კატო. იცოცხლეთ და გაგიმარჯოთ. !
ავტორი: ლევან როინიშვილი
26.01.2010 12:09
GERMANE,

მადლობა კომენტარისთვის. არა მარტო მომწონს თქვენი რჩევა, არამედ ვიზიარებ კიდეც.

გეთნამხებით, რომ "რუსეთთან ურთიერთობების აღდგენა არ უნდა მოხდეს შიშის ბაზაზე". გეთნხმებით! მაგრამ ეს რჩევა ხომ ჩვენს ოპონენტებსაც ეხება, ვისაც პანიკურად ეშინია რუსებთან მოლაპარაკების მაგიდასთან დაჯდომის. მიზიზად იმას ასახელებენ, რომ რუსები მათ მოატყუებენ. შიშის ეს ნაირსახეობაც ხომ საშიშია, GERMANE?

იმაშიც გეთანხმებით, რომ რუსეთთან ურთიერთობა არ იქნება ადვილი, და ამ გზაზე იქნება მრავალი ნაღმი, მრავალი ბარიერი, მრავალი სირთულე, მრავალი ხაფანგი. მაგრამ არ-ურთიერთობაც ხომ ურთიერთობაა? უფრო მეტიც, ეს არ-ურთიერთობა არის ურთიერთობის ყველაზე წამგებიანი ტიპი, როდესაც შენ უარს ამბობ საკუთარ ხმაზე, რომ საფრთხეებს და ნაღმებს თავი აარიდო.

მომეწონა თქვენი თვით-ირონიით სავსე ფსევდონიმი "გაქცეულ-თავზენაშველ გერმანე გერმანიიდან". თვით-ირონია ინტელექტის განვითარების უმაღლესი მწვერვალია.
ავტორი: tata საიდან გვწერთ: germania
26.01.2010 04:32
ბატონო ლევან, პირველ რიგში კითხვა მინდა დაგისვათ -რუსეთი გპირდებათ,რომ თუ მასზე ორიენტაციას აიღებთ ტერიტორიებს დაგვიბრუნებს? რაღაც მე სხვა მესმის ლავროვის და მისი ბელადებისაგან .ალბათ თქვენ ეგ სხვანაირად გესახებათ,შეერთდებით რუსეთთან,და ლოგიკურად აფხაზეთთან და სამაჩაბლოსთან ერთად ერთ რუსულ სახელმწიფოში იქნებით..თქვენს ლიდერს დანიშნავენ კოკოითის მსგავს მარიონეტულ თავკაცად და კმაყოფილი იქნება თქვენი გარემოცვა იმ ბინძური ჯილდოთი რასაც მტერი გადმოგიგდებთ. სხვანაირად ვერ წარმომიდგენია,როგორ შეიძლება დაიჯეროთ რუსეთის.
რაც შეეხება მემწვანილესა თუ სხვა მშრომელ ადამიანს,მე კი არა თქვენ აყენებთ შეურაცხყოფას,როცა სპეკულირებთ იმით,რომ რუსეთია ერთადერთი მომგებიანი და კარგი ბაზარი ,თანაც არ უხსნით რომ ეს არის ქვყანა,რომელიც არასანდოა,არანაირ წესებს ემორჩილება,როცა უნდა მაშინ გამოყრის ამ მშრომელ ხალხს თავისი ქვეყნიდან.როცა უნდა მაშინ აღმოაჩენს რომ მათი პროდუქცია"უვარგისია". და ამას უნდა ანაცვალონ მათ საკუთარი ქვეყნის თავისუფლება?ამის თქმა მინდა და არა იმის რომ ამ ადამიანთა საქმიანობა რამით სხვისაზე ცუდია,ან ნაკლებია.და ამას ისინი საკმაოდ კარგად ხედავენ,ნუ გეშინიათ ...
ახლა ვუსმინე ნოღაიდელს,ლამის არის ფრთები გამოიბას,თურმე ძალაუფლება არ უნდა ,ქვეყანა გააერთიანებინეთ...ნაცნობი სიმღერაა...დიახ ასე იციან უპასუხისმგებლო პოლიტიკოსებმა,სიტუაციას აურევენ,ქვეყანას გაანადგურებენ და მერე ხელს დაიბანენ ,შესაძლოა მერე ქვეყანა სხვა მარიონეტს გადააბარონ.
დიახ ბატონო ლევან,ნატოში შესვლა ჩემთვის უფრო რეალურია,ვიდრე რუსეთის მხრიდან კეთილი ნების გამოჩენა,კერძოდ ტერიტორიების დაბრუნება...
ბოლოს კი ისევ იმ პასუხგაუცემელი კითხვებით დავამთავრებ: ვინ მოგცათ იმის უფლება,რომ მტერთან ქართველი ხალხის სახელით აწარმოებთ მოლაპარაკებებს? იცით რა არის საქართველოს ინტერესები? რატომ ვერ ანსხვავებს თქვენი ლიდერი მას პირადულისგან?


ავტორი: melanqolikosi
26.01.2010 00:15
დაზუსტება : დავუშვი შეცდომა და ვასწორებ. სწორი იქნებოდა მეთქვა: წმინდა მღვდელმოწამე კირიონ მეორის წიგნი "ივერიის კულტურული როლი რუსეთის ისტორიაში" ( " კულტურნაია როლ ივერიი ვ ისტორიი რუსი")
ავტორი: melanqolikosi
25.01.2010 22:07
თავში გამოტანილ დარდზე პასუხის მოსანახად კარგი იქნებოდა ყოველ დღე ნანასავით ქართულად,რუსულად და მსოფლიოს ძირითად ენებზე კითხვა კირიონ საძაგლიშვილის რუსულად დაწერილი წიგნისა რომელსაც თუ არ ვცდები ჰქვია " ივერიის როლი რუსეთის სულიერ (თუ კულტურულ) ცხოვრებაში".

მაშინ გაჩნდებოდა კითხვა : რატომ არიან იყვნენ და არიან თვითმკვლელები რომანოვები,ბოლშევიკები და პოსტბოლშევიკები რომლებიც აგერ უკვე რამდენი ხანია რაც ანგრევდნენ და ანგრევენ რუსეთის საფუძველს?
ავტორი: GERMANE
25.01.2010 21:14
ბატონო ლევან,
მიკვირს პირდაპირ თქვენგან ამგვარი პასუხები.
მიკვირს იმიტომ რომ, თქვენ მათემატიკა-სტატისტიკის სფეროში აღიარებული ბრძანდებით და ანალისტური უნარი საერთაშორისო სამეცნიერო საპარეზზე დაამტკიცეთ.

მაპატიეთ, მაგრამ, წაიკიტხეთ ერიხ ფრომის ნაშრომი "ადამიანის სულიერი სამყარო ....." და კონკრეტულად იქ ჩამოყალიბებული თეზები, როგორ მოიგო ნაციონალ-სოციალიზმმა გატეხილი გერმანული გული.
თქვენ შიშის თამაშს ეწევით. თქვენ ადამიანებს ეუბნებით - ხომ ბევრი ტერიტორიები დაჰკარგეთო, კიდევ მეტს დაკარგავთო, სრულიად დაიშლებითო.
ბატონო ლევან, თქვენს უნარს ეს არ ეკადრება. დამშლელზე რას გვეტყოდით?
მე უფრო პრორუსულად შეიძლება ჩამთვალოთ და ამიტომ გეუბნებით - რუსეთთან პოლიტიკური ურთიერთობის აღდგენა არ უნდა მოხდეს იმ შიშის ბაზაზე, რომელიც საქართველოს ტვითმყოფადობას კითხვის ქვეშ აყენებს. ეს არც დიპლომატიურია და არც ლოგიკურ-აზრიანი.
ამჯერად საქართველოს არც უნარი აქვს, არც საშუალება და არც სურვილი უნდა ჰქონდეს (თუ ჭკუა აქვს!) რუსებთან ტეტ-ატეტ მოლაპარაკება გამართოს. საქართველო - რუსეთის ურთიერთობას სულ მცირე ერთი ავტორიტეტული თანადამსწრე ესაჭიროება, რადგან ნდობა ორივე მხარეზე შებღალულია.
და რაც მთავარია, მოლაპარაკება შიშის ფაქტორზე არ უნდა აიგოს.

პატივისცემით გაქცეულ-თავზენაშველი, მაგრამ მაინც მომწუხარე გერმანე გერმანიიდან
ავტორი: კაპიტანი საიდან გვწერთ: სხვადასხვა
25.01.2010 20:30
ლევან როინიშვილი
24.01.2010 01:06

"ციფრულად თქვენი,

ლევან როინიშვილი"

ერთხელ ედუარდ შევარდნაძემ თქვა თავის საანგარიშო მოხსენებაში საქართველოს ერთ-ერთი ძირითადი ამოცანა ციფრული განხეთქილების აღმოფხვრააო. ახლანდელმა პრეზიდენტმა ერთ-ერთ ტელე-გადაცემაში წამყვანს მუდარით ჰკითხა: თქვენ ხომ არ იცით რა არის ეს ციფრული განხეთქილება, მე არასოდეს გამიგიაო.
მაგრამ ყოველივე დაფარული ადრე თუ გვიან გაცხადდება და პირველი ნაბიჯი ამისაკენ უკვე გადადგმულია :))
ავტორი: kikilo საიდან გვწერთ: imeretia
25.01.2010 18:41
სათაური მომეწონა :)) თურმე ეს ჩვენ ვერ გამოვნახეთ რუსეთთან თანაცხოვრების ფორმები... რამე დავუშავეთ თუ თავს დავესხით? თუ ფალსიფიცირებული ღვინით მოვშხამეთ? რუსეთთან თანაცხოვრება ბელორუსს არ გამოსდის და ნეტა ჩვენ რა უნდა გვექნა? საკუთარი ხელით დაგვეშალა საქართველო და პატარ-პატარ საშაშლიკეებად გვექცია?

მონური აზროვნების ადამიანებს შეუძლიათ მხოლოდ თავი დამნაშავედ იგრძნონ ბატონის წინაშე რომელმაც ერთი ხელი და ფეხი მოაჭრა და თავის მოჭრაზეც არ იტყოდა უარს. სამწუხაროა, რომ საქართველოს პოლიტიკოსებს შორის ასეთი ხალხი აღმოჩნდა.
პასუხი
ავტორი: temuri
25.01.2010 19:33
ხო და მალე მაგ თავსაც მოგაჭრიან, თუ ცოტა ჭკუას არ დაატანთ. ჩვენ რა დავაშავეთ თორემ, ზოგ-ზოგებმა თავი დიდი ხანია მოიჭერით...
ავტორი: ლევან როინიშვილი
25.01.2010 11:53
ტატა,

მესმის თქვენი ემოციის, მაგრამ რამდენიმე საკითხში ვერ დაგეთანხმებით.

სვირელი მემწვანილე და მუხაესტატელი მეციტრუსე ზუსტად ისეთივე ქართველია, როგორც გერმანიაში მცხოვრები ტატა. ამიტომ, "მემწვანილის და მეღვინის დონეზე" ქვეყნის ცნობიერების დაყვანა უბრალოდ უხერხული ფრაზა კი არა, თანამედროვე სოციალური წყობის შესახებ არასწორი წარმოდგენა მგონია.

თქვენ მეკითხებით, რა არის საქართველოს ინტერესები? "საქართველოს გაერთიანებაზე" რომ ვლაპარაკობდი, როგორც მთავარ ინტერესზე, ამან არ დაგაკმაყოფილათ? მაშინ თქვენი ვერსიაც მითხარით, რა არის საქართველოს ინტერესი, თუ არა გაერთიანება?

კი ბატონო! არიან ადამიანები, ვისთვისაც საქართველოს ძირითადი ინტერესი არ სცდება ავლაბრის რეზიდენციის მოკირწყლულ ბაღს, არც მემწვანილეები და მეციტრუსეების "დონეზე" დასვლა აინტერესებთ.

ამ ადამიანების შეურაწყოფას არ ვაპირებ, მაგრამ ნამდვილად ვაპირებ, რომ ქართველ ხალხს ჰქონდეს არჩევანი ავლაბრის რეზიდენციის კეთილმოწყობასა და საქართველოს გაერთიანებას შორის. თქვენ ნუ გააკეთებთ ამ არჩევანს, ხალხს მივანდოთ - მემწვანილეებს მათ შორის!

არჩევანი კი დღეს ისე არ დგას, როგორც თქვენ დახატეთ. დღეს ჩვენ არც დასავლეთში ინტეგრაციის გზაზე ვდგავართ, არც დემოკრატიის მშენებლობის, არც გაერთიანების, არც განვითარების. ყველაფერ ამას ხომ სულ უფრო და უფრო ვშორდებით სინამდვილეში? მაგალითად, თქვენ თვლით, რომ დღეს ნატოს კართან უფრო ახლოს ვართ, ვიდრე აგვისტოს ომამდე? ერთადერთი, რასთანაც ახლოს ვართ, არის ჩვენი ქვეყნის სრული დაშლა.

ამიტომ, ქართველი ხალხის არჩევანი დღეს სხვაა. თქვენ უნდა გქონდეთ არჩევანი, რომ იცხოვროთ გერმანიაში (ირონიის გარეშე ვამბობ) და მემწვანილეებს ზემოდან გადმოხედოთ. მაგრამ სხვასაც უნდა ჰქონდეს არჩევანი, მათ შორის მემწვანილეს, რომ ქვეყნის გადარჩენაზე იფიქროს.

თქვენ შეიძლება პარადოქსად მოგეჩვენოთ, მაგრამ მემწვანილეებს და მეციტრუსეებს არ უჭირთ უზარმაზარი განსხვავების დანახვა რუსეთთან ურთიერთობის აუცილებელ მოგვარებასა და თქვენეულ "ყურმოჭრილ პოლიტიკიას" შორის.
პასუხი
ავტორი: temuri
25.01.2010 16:20
ბ-ნო ლევან, ეგ ტერმინი საიდან მოიგონეთ?
ციფრულად ჩვენოო ოოოოოო :))) ძააან მაგარია !
პასუხი
ავტორი: კავკასიოლოგი საიდან გვწერთ: კავკასია
25.01.2010 15:29
ბატონო ლევან, თქვენი ამ პასუხით ტატასთან კიდევ უფრო მკაფიოდ გამოხატავთ აზროვნების შეზღუდულობას. თქვენ ეწევით დემაგოგიას, მოსახლეობის დაშინებას და მათი დეზორიენტაციის გამოყენებას და ამაზე პოლიტიკის აგებას. თქვენ სხვათაშორის იყენებთ ზუსტად იგივე პაროლს, რასაც თქვენი ოპონენტი სააკაშვილი იყენებდა. (საქართველოს გაერთიანება) რანაირად სასოცოცხლო მნიშვნელობისას არ უნდა იყოს ეს გაერთიანება საქართველოსათვის, ტერიტორიების დაკარგვის ხარჯზეც კი სულ სხვა ორიენტირია საჭირო საქართველოში და მომავლის აღქმა. მომავალი კი სულ სხვანაირია მთელი სამყაროსათვის, ვიდრე ეგ პროვინციალური გავლენის სფეროებში ყოფნა. რუსეთმა, საქართველომ და სხვა ყველა ქვეყნებმა ყველა კონტინენტებზე ერთმანეთთან ურთიერთობები უნდა მოაგვარონ. რუსეთი კი ძლიერთა შორის ნამდვილად არ არის. განვითარებისათვის უამრავი პერსპექტივები არსებობს მარტო ნატო ან რუსეთი, რომ არ გქონდეთ შემოსათავაზებლად. მაგრამ ასეთი შორსგაჭვრეტილი მომავლის კონცეფციისათვის საკუთარ სარგებლობას იშვიათად თუ ვინმე ნახავს. ამიტომ ეძებთ ადვილ რეცეპტებს და ბნელ პრორუსულ სივრცეში ხედავთ მხოლოდ უახლოეს სიკეთეს.
ავტორი: tata საიდან გვწერთ: germania
25.01.2010 04:10
ბატონო ლევან ,მონობა და დიპლომატია ერთი შინაარსის ცნებები როდის აქეთ გახდა?...რუსეთთან ურთიერთობაში შეცდომები დაუშვა ახლანდელმა ხელისუფლებამ? შევარდნაძემ ოთხით იხოხა(თქვენნაირები ამას კი დიპლომატიას უძახით...) და არაფერი მიგვიღია სამაგიეროდ,არც აფხზეთი და არც სამაჩაბლო.იგივე შეიძლება ითქვას სხვა ქვეყნებზე.მოლდავეთს შეხედეთ თუნდაც.რით ვერ უნდა მიხვდეთ, რომ პოლიტიკოსები "ყურმოჭრილის პოლიტიკით" ვერაფერ კარგს მოუტანთ ქვეყანას,მონობის და განადგურების გარდა.
სააკაშვილი პუტინს რომ შეხვდა მაშინ (ეს კიდევ ერთი მაგალითი,რომ რუსეთთან ნორმალური,პარტნიორული ურთიერთობა გვინდოდა,მან კი ისევ ყმობა მოგვთხოვა),მაშინ რუსეთი "მშვიდობის დამცველის" როლს თამაშობდა დასავლეთთან და ჩვენც ბომბებს სეპარატისტთა ხელით გვესროდა.დღეს როცა აშკარად არ მალავს დამპყრობლის სახეს და ომიც პირდაპირ დაგვატეხა თავზე,ტერიტორიებიც ოკუპირებული აქვს ,აშკარად უადგილოდ მეჩვენება ზემოთმოყვანილი შედარება, სპეკულირება და ამით რუსეთთან ურთიერთობის ახსნა.
ძალიან დიდი დრო დაუთმეთ იმის ახსნას რა სჭირდება ნატოს და რა რუსეთს,აი ჩვენს ქვეყანას რა სჭირდება,რა ინტერესები გვაქვს, ეგ კი ნამდვილად ვერ დაგვანახეთ,იმიტომ რომ მაგაზე არც დაფიქრებულხართ.თქვენ და თქვენი ხელმძღვანელი მხოლოდ რუსეთის დავალების შესრულებაზე ხართ ორიენტირებული და მაგას როგორ მიხვდებით?
ან ვინ მოგცათ იმის უფლება ,რომ მთელი ქართველი ხალხის სახელით აწარმოებთ მტერთან მოლაპარაკებას? ვინ გაღიარებთ როგორც პარტიას ?რომელი არჩევნებით მიიღეთ ლეგიტიმაცია,ხომ ვერ შემახსენსებდით? რა სინდისით ჩადიხართ და მუხლს იდრეკთ იმ ადამიანების წინაშე,რომელთაც ხალხი დაგვიხოცეს და გვიხოცავენ ,დღემდე ჩვენს განადგურებაზე ფიქრობენ ,ტერიტორიები ოკუპირებული აქვთ? თუ თქვენთვის არაფერი აღარ არის წმინდა?რა ეკონომიკურ გეგმებზე გვიყვებით ზღაპრებს? ღმერთმა დაგვიფაროს,რუსეთზე რომ ორიენტაცია ავიღოთ, როგორც ქვეყანა, აღარც ვიარსებებთ.ერთი ის ამიხსენით,თუ შეიძლება, უბედურების მეტი რუსეთთან კავშირმა რა მოგვიტანა? ოღონდ მემწვანილის,მეღვინის და მეციტრუსის დონეზე ნუ დაიყვანთ ჩვენს პოლიტიკურ ცნობიერებას და სახელმწიფოს კეთილდღეობას. ჩვენმა ხალხმა დამოუკიდებლობის და თავისუფლებისთვის ბრძოლა არჩია.... მაგრამ არ მგონია ნოღაიდელებისნაირებს ეგ ესმოდეთ.
მე დიდი იმედი მაქვს ,რომ ხალხი ხედავს და აფასებს ნოღაიდელის და ძმათა მისთა საქციელს და ყველაფერს თავის სახელს დაარქმევს.იმედი მაქვს, დიდ მარცხს იგემებენ ასეთი სულისკვეთების პარტიები,საქართველო არასოდეს დაბრუნდება რუსულ ჭაობში; ჩვენი ხალხი საკუთარ დამოუკიდებლობას სკამისთვის გადარეულ რუსული ორიენტაციის უსინდისო ლიდერებს ფეხით არასოდეს გაათელინებს.
ავტორი: მანანა საიდან გვწერთ: ბოსტონი
24.01.2010 21:29
ლევან, მადლობთ პასუხისთვის. ალბათ არ ღირს ია ანთაძის სტუმართმოყვარეობით სარგებლობა და მკითხველებისთვის თავის მობეზრება, მაგრამ ძალიან მოკლედ მაინც გეტყვით ჩემს აზრს. დღევანდელი საქართველო რომ დემოკრატიის ბრწყინვალე მაგალითი არ არის, გასაგებია, მაგრამ დემოკრატია არც რუსეთში ყვავის. რუსეთთან ურთიერთობაში საქართველოს მთავრობამ მილიონი შეცდომა დაუშვა, მაგრამ ისევ შევარდნაძეს გაგახსენებთ, მან რომ არ დაუშვა, რა მოვიგეთ? რა თქმა უნდა, რუსეთთან (ნორმალურ რუსეთთან, თუ ასეთი არსებობს) კარგი ურთიერთობა უნდა გვქონდეს, რადგან მათთან გაცილებით მეტი საერთო გვაქვს, ვიდრე ამერიკასთან და თუნდაც ევროპასთან, მაგრამ თქვენ გგონიათ, დღევანდელი რუსეთის აგრესიას მხოლოდ ტკბილი ენით ავიცილებთ? ჩემი აზრი თუ გაინტერესებთ, მე მიმაჩნია, რომ საქართველო მაქსიმალურად უნდა ეცადოს, მართლა დემოკრატიულ ქვეყანად ჩამოყალიბდეს ნორმალური მთავრობის ნორმალურად არჩევით, მართლა დემოკრატიული ინსტიტუტების განვითარებით, არა მოყვრის გულის მოკვლით და მტრისათვის თვალებში ნაცრის შეყრით და ამაში თვენ და თქვენნაირებს გაცილებით უფრო დიდი წვლილის შეტანა შეგიძლიათ, ვიდრე რუსეთის კარზე მათხოვრობით (მე ამ შემთხვევაში ნოღაიდელს ვგულისხმობ). და კიდევ, მე რადგან ბოსტონში ვცხოვრობ, ეს სულაც არ ნიშნავს იმას, რომ თქვენზე ნაკლებ განვიცდი, რაც საქართველოში ხდება. ისე, ჩემი დაბადების დღე მოდის და თვენგან მოტანილი იები გამახსენდა. მოდით, ნუ ვიჩხუბებთ რააააა :)
ავტორი: ლევან როინიშვილი
24.01.2010 13:12
დიდი მადლობა, მანანა, კითხვისთვის.

ვხედავ, რომ ბოსტონიდან გულდასმით ადევნებთ თვალს საქართველოს ბედს და მაშინ იმასაც ხედავთ, რომ თქვენი ქვეყანა ნელ-ნელა იშლება. ამ დაშლის მიზეზი არ არის საქართველოში დემოკრატიის მშენებლობა (ბოლო წლებში ყველა ინდექსის მიხედვით დემოკრატია ჩვენთან აღარც შენდება), არც ლიბერალური ეკონომიკის მშენებლობა (ესეც ხომ დასრულდა?).

საქართველოს დაშლის და დანგრევის რეალური მიზეზია ის, რომ დღემდე ვერ ვიპოვეთ რუსეთთან თანაცხოვრების ნორმალური ფორმა. ამაში ხომ მეთანხმებით? ეს ფორმა ხომ საპოვნელია? ბოსტონში თქვენი მეგობრები ალბათ გეუბნებიან, რომ ისტერიული კონფრონტაციის არადიპლომატიური ტონი, რომელიც საქართველოს აქვს, სრულიად არ არის "დასავლური" სტილი და სტანდარტი. თუ დასავლეთთან ინტეგრაცია გვინდა, პირველ რიგში დიპლომატიის კეთება უნდა ვისწავლოთ დასავლურად. სწორედ ამას გთავაზობთ.

დასავლეთი რუსეთთან ურთიერთობის "გადატვირთვას" ცდილობს, ჩვენი მთავრობა კი ამ პროცესს ხელს უშლის. რაც მთავარია, ხელს უშლის არა იძულებით და სინანულით, არამედ დიდი ენთუზიაზმით. ეს დიდხანს ვერ გაგრძელდება.

მანანა, აი, ამას გთვაზობთ და არა იმას, რაც თქვენ მომწერეთ. ჩემთვის კი, თქვენს კითხვასთან ერთად, საინტერესო იქნებოდა, თქვენ როგორ ხედავთ ბოსტონიდან, რა უნდა გააკეთოს საქართველომ?

ამ კითხვას რიტორიკულად ვსვამ, პასუხს არ ველი - კითხვა პასუხი გუშინ დამთავრდა, მაგრამ თქვენ ბოსტონის დროით მუშაობთ. ამ კითხვას რიტორიკულად ვსვამ, რადგან ჯერ ვერავისგან ვერ მოვისმინე პასუხი მასზე.

რა უნდა გააკეთოს საქართველომ?
პასუხი
ავტორი: cnobismoyvaris tribuna საიდან გვწერთ: saidanac SemiZlia
27.01.2010 17:04
თუ შეიძლება ნუ ლაპარაკობთ ტყუილებს !

ბევრი რამ ლაპარაკობს იმაზე რომ რუსეთად ცნობილ რამესთან ურთიერთობა და თანამშრომლობა ვერ მოუხერხებიათ თვითონ რუსებს:

"ულტრამემარჯვენეები იქცნენ სისტემატურ საფრთხედ არა მარტო არასლავური გარეგნობის ადამიანებისთვის არამედ მთელი სახელმწიფოსთვისაც. "ინაროდცების", "უცხოთა" მკვლელობებიდან და მათზე თავდასხმებიდან ულტრამემარჯვენეები ეხლა გადადიან ტერორზე რომლის მიზნადაც გამოცხადებულია რუსეთში ნეონაცისტური რევოლუციის მოწყობა. სამწუხაროდ ვითარება იმდენად მიშვებულია რომ ეხლა ებრძვიან მხოლოდ ავადმყოფობის გა-მოვლინებებს და არა თვითონ ავადმყოფობას. ჩვენ არ ვებრძვით ავადმყოფობას, არ ვკურნავთ მას.ჩვენ სერიოზულად ვაგვიანებთ. თუ კი 1-2 წელში არაფერი შეიცვლება პროგნოზი რუსეთისთვის ყველაზე სამწუხარო იქნება...". ეს თქვა რუსეთის საინფორმაციო-ანალიტიკური ცენტრი "სოვა"- დირექტორის მოადგილემ ქალბატონმა გალინა კოჟევნიკოვამ.

როგორც ცნობილია ნაცისტებს და ნეონაცისტებს კულტურა არ უყვართ ! მოსკოვში თანამდებობიდან მოხსნეს სკრიაბინის სახელმწიფო მემორიალური მუზეუმის დირექტორი ქალბატონი ტამარა რიბაკოვა,რომელმაც 26 წლის წინ გადაარჩინა შენობა დანგრევას და გადააქცია ის კულტურის ცენტრად.
ყოველივე ამის შესახებ მოსმენა შეგეძლოთ რადიო თავისუფლება-ს რუსული რედაქციის 27.01.2010-ს გადაცემაში.

სამწუხაროდ გორბაჩოვთან,სობჩაკთან და ბალტინთან ზოგთა "მეგობრობამ" საქართველო ამ ჭაობში კარგა ხნით ჩატოვა. ვუსურვოთ და დავეხმაროთ რუსებს რუსეთთან ურთიერთობის მოგვარებაში. ამის პარალელურად და შემდეგ ალბათ შესაძლებელი გახდება საქართველო-რუსეთის ურთიერთობის მოგვარებაც. უღრმესი პატივისცემით და მოწიწებით.
პასუხი
ავტორი: კავკასიოლოგი საიდან გვწერთ: კავკასია
24.01.2010 18:11
ბატონო ლევან, რომელ დიპლომატიის სწავლაზე გვესაუბრებით? ხალი ხელს რომ ჰბანს და იარაღის გაყიდვით თუ სხვა ლიბერალური საბაზრო ეკონომიკით კატასტოფებს რომ წარმოშობს მთელს მსოფლიოში?
საქართველო რუსეთს სხვათაშორის ყველაზე კარგად შეერწყა. მან შესანიაშნავი სინთეზი განახორციელა, ისევე როგორც ისტორიულად ახორციელებდა თავის დამპყრობლებთან. რუსეთმა კი დანარჩენ სამყაროსთან ვერ იპოვა დღემდე თანაცხოვრების ფორმები. საქართველომ ის უნდა გააკეთოს, რაც დანარჩენმა მსოფლიომ,- ჩაერთოს თანაცხოვრების პროცესებში. დღევანდელ სამყაროში სულ ცოტა პროვინციალურია "რუსეთთან თანაცხოვრების ნორმალური ფორმა"- ზე საუბარი. არც რუსეთთან და არც არავისთან თანაცხოვრებაზე უარს არავინ არაა. რუსეთს ბევრნი უნდა დაეხმარნონ, მათ შორის ჩვენც, რომ მათ სხვებთან თანაცხოვრება შეძლოს. ეს ვასალობის აღდგენაში არ გამოიხატება.
თქვენი რიტორიკული შეკითხვით ეჭვქვეშ აყენებთ დიდ შესაძლებლობებს, რაც საქართველოს გააჩნია, მიუხედავად მისი სავალალო მდგომარეობისა. უფრო მეტად სავალალო, ის პროვიცნიული ხედვა და აზროვნებაა, რომელიც თქვენს აღწერილ დამოკიდებულებებს ამკვიდრებს.
პასუხი
ავტორი: ია ანთაძე
24.01.2010 13:38
ბატონო ლევან, ჩვენთან კითხვა–პასუხი არასოდეს მთავრდება. ამაში სულ მალე დარწმუნდებით. თქვენი და მანანას გზავნილები ბლოგზე გადამაქვს.
ავტორი: მანანა საიდან გვწერთ: ბოსტონი
24.01.2010 06:00
ლევან, გასაგებია, რომ საქართველოს გაერთიანების ნოღაიდელისეული რეცეპტი მთლიანად ეფუძნება ქვეყნის დღევანდელი კურსის შეცვლას (მე მხოლოდ კურსს ვგულისხმობ და არა ხელისუფლებას) და საქართველოს დაბრუნებას რუსეთის გავლენის ქვეშ. თავი რომ დავანებოთ იმას, რომ რუსეთი ვერ შემოგვთავაზებს დემოკრატიული განვითარების საყოველთაოდ აღიარებულ ვერც ერთ ფორმას და რომ რუსეთს თვითონ ქვეყნის შიგნით უამრავი და ძალიან სერიოზული მოუგვარებელი პრობლემა აქვს, ადამიანის უფლებების დაცვაზე და მედიის თავისუფლებაზე აღარ ვლაპარაკობ, რა გარანტია თუ ილუზია გაქვთ, რომ რუსეთი უკან წაიღებს მის მიერ აფხაზეთის და სამხრეთ ოსეთის დამოუკიდებლობის აღიარების ფაქტს, შეწყვეტს ამ რეგიონებში სამხედრო ბაზების შენებას და მოგვცემს საშუალებას, ჩვენს ჭკუაზე ვმართოთ "გაერთიანებული" საქართველო. ან ასეც რომ მოხდეს, თქვენ გჯერათ, რომ აფხაზები და ოსები დათანხმდებიან ამაზე? არ გეშინიათ, რომ ისევ გადავეშვებით იმ "ნირვანაში", შევარდნაძის მმართველობის დროს რომ ვიყავით? ახლა ხომ ხშირად აღნიშნავენ, რომ ის ძალიან ფრთხილი და ჭკვიანი პოლიტიკოსი იყო და ასე ეფექტურად გვიცავდა რუსეთის აგრესიისგან. სწორად გამიგეთ, ნოღაიდელს არც ვიცნობ და არც არასოდეს მომწონდა, მაგრამ ჩემთვის უბრალოდ ძალიან ძნელი გასაგებია, რატომ უნდა უნდოდეს დღევანდელ საქართველოში ვინმეს, მით უმეტეს თქვენი თაობის, ოჯახისშვილობის, განათლების, შესაძლებლობების მქონე ადამიანს რუსეთის წიაღში დაბრუნება. გაუგებრობის თავიდან ასაცილებლად, ეს კითხვაა და არა საყვედური.
ავტორი: temuri
24.01.2010 01:21
მადლობა თქვენც სტუმრობისათვის. წარმატებებს გისურვებთ.
ციფრულად ჩვენო ბ-ნო ლევან :)
რას არ გაიგებ კაცი ამ სიბერეში:)
ავტორი: ლევან როინიშვილი
24.01.2010 01:06
მინდა კიდევ ერთხელ მოგიხადოთ დიდი მადლობა დაპატიჟებისათვის და საინტერესო შეკითხვებისათვის, რომელსაც რადიო თავისუფლებას ვებგვერდის მკითხველები ასე გვიანობამდე და ასეთი ენთუზიაზმით მისვამდნენ.

ჩემთვის საინტერესოა თქვენი კომენტარებიც - იმედია მათზე პასუხის საშუალებაც მომეცემა ოდესმე.

კიდევ ერთხელ დიდი მადლობა კითხვის ავტორებსა და ორგანიზატორებს. დროებით.

ციფრულად თქვენი,

ლევან როინიშვილი
პასუხი
ავტორი: ია ანთაძე
24.01.2010 01:08
ბატონო ლევან, ძალიან მიხარია, რომ გაგიცანით. კიდევ ერთხელ მადლობა. იმედი გვაქვს, ინტერაქტივშიც კიდევ გვეწვევით და, იქნებ, ბლოგზეც... დარჩენილ შეკითხვებს, დაპირებისამებრ, ელ.ფოსტით გადმოგიგზავნით. მადლობა.
ავტორი: ია ანთაძე
24.01.2010 00:57
ბატონო ლევან, გიტოვებთ კომენტარებს, რომლებსაც გვინდა, რომ გაეცნოთ. მათზე პასუხს ახლა ნამდვილად არ გთხოვთ. უბრალოდ, წაიკითხეთ. ძალიან დიდი მადლობა სტუმრობისთვის და თავდადებული შრომისთვის, აგრეთვე, კულტურული დიალოგის ნიმუშისთვის – ჩემი და კომენტატორების სახელით. ორშაბათს რადიოს პირდაპირ ეთერში ბატონ ზურაბ ნოღაიდელს ველოდებით. კიდევ ერთხელ დიდი მადლობა.

by: Lacho from: Madrid e-mail:
ბატონო ლევან,

თქვენი პროგრამის ნაწილი (რიგი გადასახადების გაუქმება, შემცირების ეფექტი არ დამითვლია) 2009 წელს რომ გახორციელებულიყო, ბიუჯეტეი საგადასახადო და საბაჟო შემოსავლების დაახლოებით 40% ვერ მიიღებდა, რაც 1780.9 მილიონი ლარია. ისიც გავიგეთ, თურმე როგორ ითვლით ეფექტებს ამა თუ იმ გადასახადის შემცირების თუ გაუქმებისას. The rule of Thumb-ს არ ვგულისხმობდი, თავად იდეას ვგულისხმობდი, არც რეიგანის პოლიტიკის შედეგებია ცალსახა. ისიც საკითხავია, არსებულ ვითარებაში, ეკონომიკაში დატოვებულ 1 ლარს აქვს თუ არა იმდენი მწარმოებლურობა, რომ შემცირებული ბიუჯეტის ეფექტი გადაფაროს. რადგან პროგრამაა საშიშიც არაფერია, მაგრამ მსგავსი იდეების განხორციელება ვშიშობ ლუი XIV დროინდელ ფრანგ რევოლუციონერთა პრობლემებს არ აგაცილებდათ. :)

* * *
მე პირადად ნოღაიდელის პოლიტიკურ პარტიას 100 წელი ხმას არ მივსცემ! მათი ეკონომიკური ხედვები ისეთივე ბურუსით მოცული და გაურკვეველია, როგორც პოლიტიკური მიდგომები. არ მესმის ისტორიის, მიმდინარე მოვლენების ფონზე, როგორ უნდა გესახებოდეს რუსეთთან კეთილმეზობლური ურთიერთობები და მათგანაც იგივეს ელოდე. ეს არ ნიშნავს, რომ რუსეთთან პოლიტიკური დიალოგი არ უნდა იყოს, უნდა იყოს, მაგრამ თანასწორსტატუსიანი...

by: თამუნა from: თბილისი e-mail:
ქალბატონო ია გთხოვთ კითხოთ ბატონ ლევანს რომ ჩემი კიტხვის არსიკამ პასუხსი არ მდგომარეობდა. მე საწინააღმდეგო არაფერი არ მაქვს ამ პროგრამაში, უბრალოდ კითხვის არსი მდგომარეობდა იმაში, რომ ხომ შეიძლებოდა რომა მ წინადადებებს ქმედითი სახე მისცემოდა ბატონ ზურაბ ნოღაიდელის თანამდებობაზე ყოფნის დროს ,ამასტანავე თავისი სიხისტე ამ რეფორმების გატარებაში გამოეხატა. გმადლობთ


by: Andro from: ქუთაისი e-mail:
qalbatono ia
ბატონ ლევანს უნდა ვუთხრა რომ მისმა პასუხმა ჩემი იმედგაცრუება გააძლიერა. 7 მილიონი ფუნტი თუ დაიხარჯა მგონი ეს 14 მილიონ დოლარს უდრის თუ 10ს. ამდენი ფულით მარტო რამდენიმე კონცეფცია მომზადდა და ფონდეოსკოპების სია ჩამოიწერა? ის 155 ექიმი და ექთანი სად მუშაობს ახლა და რას აკეთებს? პოლიკლინიკები დააქცია და დაყიდა ჭიპაშვილმა და პირველადი ჯანდაცვა მაინც საცხა გზაშია ჯერ ვერ მოაღწია.
მეორე კითხვასაც ხომ კითხავთ?
ანკეტას რომ გადავხედე ასე ვფიქრობ რომ მოტოსპორტის სიყვარული კაია მარა მაინცდამაინც ხიპური ცხოვრება არ ქონია ბ. ლევანს. ერთი ბანკიდან მეორეში გადადიოდა. მაგ ვიგულისხმე რომ ვთქვი კახასნაირ ადამიანთან რომ არ დადგა და ნოღაიდელთან დადგა.

განათლებული კაცი კი ჩანს ნამდვილად

y: gia mariamidze from: gori e-mail:
ნოღაიდელი ხასგასმით აუგად მოიხსენიებს სააკაშვილს ;;ლაჩარი“ და სხვა სიტყვებით. პრემიერმინისტრობის დროს პირიქით სააკაშვილი ამცირებდა ხისტ ნოღაიდელს. ,ერთხელ უყვირა კიდეც. ხისტი კი ხისტად სდუმდა და თანამდებობას არ ელეოდა..ია სტუმარი მეცნიერი ყოფილა. კითხე ერთი, ეს აგრესიულობა ბატონი ხისტის ბანალური სამაგიეროს გადახდაა, თუ უფრო მძიმედაა საქმე და ოიდიპოსის კომპლექსი სჭირს ხისტ ბატონს. ოღონდ ნუ მიპასუხებს, სამშობლოს დანგრევას ვერ პატიობსო მიშას, ნუ დაიხარჯება სიტყვად ტყუილად...

by: კაპიტანი from: სხვადასხვა e-mail:
შესაძლოა იყოს ლოგიკური ახსნა ბატონი ზურაბის ერთი სეხედვით არც თუ ისე პოპულარული ნაბიჯებისა მისი პრემიერობის დროს, ისევე, როგორც, რიგი სხვა გადაწყვეტილებებიც, რომელთა ასეთი ახსნა გაძნელდება.

ნებისმიერ შემთხვევაში, არ მეთანხმებით, რომ მოქალაქეების მიერ გადახდილი გადასახადებიდან ხელფასდაფინანსებული პრემიერი ისეთივე გულახდილი უნდა ყოფილიყო ამ მოქალაქეებთან (და სწორედაც რომ პრემიერობის პერიოდში), როგორიც თურმე თქვენთან ყოფილა? აეხსნა ჩვენთვისაც, მაშინდელი სხვა ხელმძღვანელების მოერიდა თუ ჩვენს ინტელექტში ეპარებოდა ეჭვი?

by: manana from: USA e-mail:
წავიკითხე სტუმრის CV. კითხვა:
- რა გაქვთ საერთო ნოღაიდელთან?
ავტორი: ლევან როინიშვილი
24.01.2010 00:54
ბატონო ირაკლი,

თუ მარტივი რიცხვის ფორმულირებაში მის მათემატიკურ განსაზღვრას გულისხმოთ, მაშინ პასუხი დადებითია: მარტივი რიცხვის ფორმულირება უმარტივესად ჟღერს: „ერთზე მეტი ნატურალური რიცხვი, რომელიც მხოლოდ ერთზე და საკუთარ თავზე იყოფა“.

მაგრამ თუ თქვენ გულისხმობთ, შესაძლებელია თუ არა მარტივი რიცხვის ალგებრული ფორმულით მოცემა, ვთქვათ პოლინომიალურად, მაშინ აქ სიტუაცია ბევრად უფრო რთულად არის.

ერთის მხრივ არის ძალიან ბევრი ასეთი ფორმულა, რომელსაც შეუძლია ყველა მარტივი რიცხვი მოგცეთ (მაგალითად P=6*n+1 და P=6*n-1 ერთად). მაგრამ არ არის ნაპოვნი ფუნქციური ასახვა ნატურალურ რიცხვთა სიმრავლესა და მარტივ რიცხვთ სიმრავლეს შორის, რომელიც პოლინომიალურად ჩაიწერება.

ყოველ შემთხვევაში ასე იყო იმ დროს, როდესაც მე საქართველოს მათემატიკის ოლიმპიადაში გავიმარჯვე კომაროვის სკოლაში სწავლისას.

მაგრამ ეს იყო დიდი ხნის წინ - წინა ათასწლეულში ;)

შეკითხვის მეორე ნაწილი:

თქვენს მიერ აღწერილი პრობლემები მართლაც ექვივალენტურია, ანუ ერთის გადაწყვეტა მართლაც ნიშნავს დანარჩენების გადაწყვეტასაც.

იგივე ხშირად ეხება პოლიტიკასაც. პოლიტიკაში ბევრი მარტივი პრობლემაა, რომლებიდან ერთის გადაწყვეტა (მაგალითად ცუდი მთავრობის კარგით შეცვლა) ხშირად ნიშნავს დანარჩენი პრობლემების მოგვარებასაც.

დიდი მადლობა ;)
ავტორი: ია ანთაძე
24.01.2010 00:40
by: ირაკლი from: Philadelphia e-mail:

კითხვა ბატონ ლევან როინიშვილს:
თქვენი აზრით ფორმულირებადია თუ არა მარტივი რიცხვი და მარტივ რიცხვებთან დაკავშირებული მნიშვნელოვანი გადაუწყვეტადი პრობლემები არიან თუ არა ექვივალენტურნი, ანუ ერთის გადაწყვეტა ნიშნავს თუ არა დანარჩენის გადაწყვეტასაც?
ავტორი: ლევან როინიშვილი
24.01.2010 00:36
გმადლობთ, ბატონო გიორგი. ტერმინების გავლენას ვცდილობ თავი ავარიდო, რადგან ისინი მაცდური სათამაშო მგონია, რომელიც მხოლოდ ანალიზის შევიწროვებას იწვევს. ჩვენ რუსეთთან ურთიერთობების დალაგებას ვცდილობთ. გვინდა, რომ რუსეთთან გარდაუვალი კოლიზიის დამღუპველი კურსი შევცვალოთ და ყველა მეზობელთან ნორმალური ურთიერთობა გვქონდეს. თუ ამას თქვენ ეძახით პრო-რუსულ კურსს, მაშინ ჩვენ ამავდროულად გვაქვს პრო-სომხური კურსიც, პრო-აზერბაიჯანულიც, პრო-თურქულიც. ამ სახელმწიფოებთანაც ჩვენ კეთილმეზობლური ურთიერთობა გვინდა.

რუსეთთან რომ დღეს უმძიმესი მტრული ურთიერთობა გვაქვს, ეს საკითხავი არ არის. საკითხავი არის ის, გვინდა ამ ურთიერთობის გაუარესება თუ გაუნჯობესება? ანალიზისას ხშირად ვფიქრობ, რომ ჩვენი მთავრობის კურსი დაახლოებით შემდეგია:

- დასავლელი პარტნიორების დარწმუნება, რომ ჩვენი პრობლემების მიზეზი ჩვენი მათთან მეგობრობაა
- რუსეთთან ურთიერთობის მაქსიმალურად გართულება, რომ ჩვენი გადარჩენა აუცილებელი გახდეს
- რუსეთის წინააღმდეგ ომში დასავლეთის ჩათრევა

პირველ რიგში დასავლეთის შანტაჟის ეს გეგმა ვერ გამოირჩევა მორალის მაღალი სტანდარტით - რბილად რომ ვთქვათ. მეორე მხრივ, ის სრულიად დამღუპველია. შანტაჟი დიდხანს ვერ გაგრძელდება, ჩვენს დასავლელ პარტნიორებს მობეზრდებათ ჩვენი მთავრობის ეშმაკობა და მათ კეთილგანწყობას დავკარგავთ. მაგრამ ამ შანტაჟის წარმატების შემთხვევაში შედეგი კიდევ უფრო კატასტროფული იქნება მთელი მსოფლიოსათვის და განსაკუთრებით საქართველოსთვის, რომელიც შეიძლება ახალი მსოფლიო ომის casus belli გახდეს.
ავტორი: ია ანთაძე
24.01.2010 00:21
by: giorgi from: e-mail:

საზოგადოება ფიქრობს რომ სამართლიანი საქართველოსთვის პრორუსული ოროენტაციის პარტიაა,რას ეტყოდით იმ ადამიანებს ვინც ასე ფიქრობენ.
ავტორი: ლევან როინიშვილი
24.01.2010 00:18
ბატონო ალექსანდრე, გმადლობთ საინტერესო კითხვებისათვის! ვშიშობ, ვრცლად მომიწევს პასუხი და მაინც თემას ვერ ამოვწურავ.

მოდით, ჯერ ევროატლანტიკურ სივრცეში ინტეგრაციაზე გიპასუხებთ.

ნატოს კარზე დაკაკუნებისას ღირსეულმა მთავრობამ საკუთარ თავს უნდა ჰკითხოს არა მხოლოდ ”ჩვენ რას მოგვცემს ნატო”, არამედ პირველ რიგში ”ჩვენ რას მივცემთ ნატოს”. მაგრამ მთავარი სისუსტე, რომელსაც დღევანდელი ადმინისტრაცია იჩენს ნებისმიერ მოლაპარაკებაში - რუსეთთან თუ ნატოსთან - არის პარტნიორის ინტერესების ვერ დანახვა.

მოდით, წუთით ჩვენ მაინც შევხედოთ საკითხს ნატოს პოზიციიდან - იმ ორგანიზაციის პოზიციიდან, რომლის ძირითადი ამოცანაა საქართველოსთვის თავგანწირვა კი არა, საკუთარი წევრი სახელმწიფოების უსაფრთხოება. სამწუხაროდ ერთადერთი, რასაც საქართველოს მთავრობა დღეს ნატოს სთავაზობს, არის არა მეტი უსაფრთხოება ნატოს ამჟამინდელი წევრი ქვეყნებისათვის, არამედ პირიქით - უზარმაზარი საფრხე. ჩვენი მთავრობა აცხადებს, რომ ნატოში გაწევრიანების ერთ-ერთი მიზანი ტერიტორიების დაბრუნებაა. ნატო სამხედრო ალიანსია და ჩნდება ბუნებრივი კითხვა, ხომ არ აპირებს საქართველოს მთავრობა ნატოს ომში ჩათრევას. ნატოს ხელმძღვანელობა ასეთი პრიმიტიული ფანდით ვერ მოტყუვდება და ჩვენი მთავრობა ნატოში პანდორას ყუთით ვერ შეიპარება.

არაეფექტურობის გარდა ეს ფანდი ჩრდილს აყენებს საქართველოს ღირსებასაც.
ღირსეული ადამიანი ტალახიანი ფეხსაცმლით სტუმრად არ მივა. თუ მაინც მოუხდა, ფეხსაცმელს კარებში შესვლამდე გაიწმენდს და არა მასპინძლის ნოხზე! ჩვენი დასავლელი მასპინძლები კორექტული ხალხია და დელიკატურად მიგვითითებენ ”საქართველოს მზადყოფნის ნაკლებობაზე”, მაგრამ ჩვენი მთავრობა ვერაფრით მიხვდა ამ დელიკატური მითითების ნამდვილ შინაარს. ჩვენ უნდა ჯერ პასუხისმგებლობა ავიღოთ საკუთარ პრობლემებზე, დავიწყოთ მათი მოგვარება დიპლომატიური გზებით აფხაზებთან, ოსებთან და რუსებთან, თან დავანებოთ თავი დასავლეთის შანტაჟს. მხოლოდ ამის მერე შეიძლება ფიქრი ალიანსებში გაწევრიანებაზე სუფთა სინდისით. ასე ჩვენს მიმართ იქნება ორივე მხრიდან გაცილებით მეტი ნდობა და ნაკლები წინააღმდეგობა. ხოლო ჩვენი ქვეყანა შეინარჩუნებს ღირსებას.

რაც შეეხება თქვენს კითხვას რუსეთთან მეგობრულ პოლიტიკაზე, მე დარწმუნებული ვარ, დღევანდელ ადმინისტრაციას სინამდვილეში კარგად ესმის დღეს რუსეთთან დიალოგის განსაკუთრებული აუცილებლობა. ამას ისიც ამტკიცებს, რომ უმძიმესი კონფლიქტის შემდეგ პუტინს შეხვდა თვითონ მიხეილ სააკაშვილიც!

მე ვგულისხმობ 1991-93 წლების კონფლიქტებს, როდესაც საქართველომ რეალურად დაკარგა კონტროლი სამაჩაბლოსა და აფხაზეთზე. გაჩნდა 300,000 დევნილი. ვინმე იტყვის, რომ ეს უმნიშვნელო კონფლიქტები იყო? სწორედ ამ კონფლიქტების შემდეგ შეხვდა სააკაშვილი პუტინს სამჯერ (13/06/2006, 9/06/2007 და 21/02/2008)

ასე, რომ დღევანდელ ადმინისტრაციას სინამდვილეში ომის შემდეგ რუსეთის მთავრობასთან შეხვედრის ფაქტი კი არ აწუხებს, არამედ ამ შეხვედრების წარმატება მათზე უკეთესი დიპლომატის პირობებში. დღევანდელ ადმინისტრაციას არ აქვს საქართველოს გაერთიანების რეალური რეცეპტი და ამიტომაც შეშინდა, როცა ეს რეცეპტი ზურაბ ნოღაიდელს აღმოაჩნდა. შეშინდა იმიტომ, რომ მთავრობამ იცის - ხალხი აირჩევს წარმატებულ რეცეპტს და პროგრამას, ხოლო დღევანდელ ადმინისტრაციას მოუწევს გახდეს გუშინდელი. სამწუხაროდ დღევანდელი ადმინისტრაციის modus operandi დაახლოებით ასე ჟღერს: ”თუ ჩვენ აღარ ვიქნებით მთავრობაში, საქართველოც ნუღარ იქნება”. ამიტომაც მზად არიან ოპონენტებთან ერთად ებრძოლონ საქართველოს გაერთიანების ერთადერთ რეალურ შანსსაც.

ქვეყნის გაერთიანების სხვა რეალური გეგმა ჯერ ვერავინ შემოგვთავაზა. თუ ვინმეს აქვს ეს გეგმა, მისი გამჟღავნების დრო არის დღეს, თუ არა გუშინ.
ავტორი: ია ანთაძე
24.01.2010 00:03
by: ალექსანდრე from: მუხიანიდან e-mail:

2.
ამონარიდი “მოძრაობა სამართლიანი საქართველოსთვის” პროგრამიდან:
“ჩვენი საგარეო პოლიტიკა ემყარება ქართველი ხალხის არჩევანს - საქართველოს დამოუკიდებლობის შემდეგ ქართველმა ხალხმა მტკიცედ გამოხატა თავისი ერთგულება თავისუფლებისა და დემოკრატიის იდეალებისადმი, ეროპულ და ევროატლანტიკურ სივრცეში ინტეგრაციის სურვილი”.
ეს ერთადერთი სწორი არჩევანია ჩვენი შემდგომი უსაფრთხო არსებობისა და კეთილდღეობისათვის და ეს არჩევანი საქართველოს ეროვნული უსაფრთხოებისა და საგარეო პოლიტიკის ჩვენი გეგმის პრიორიტეტს წარმოადგენს.
ჩვენ განვახორციელებთ ღია, სტაბილურ, მეგობრულ პოლიტიკას მეზობელი სახელმწიფოებისადმი, როგორც სანდო, სტაბილური და სასურველი პარტნიორი, მხოლოდ პოზიტიურ წვლილს შევიტანთ რეგიონალურ უსაფრთხოებაში”.
კითხვა:
2.1. თუ ქართველმა ხალხმა გამოხატა “ეროპულ და ევროატლანტიკურ სივრცეში ინტეგრაციის სურვილი” რუსეთი როგორ მიიღებს მონაწილეობას “ქართველი ხალხის” ამ სურვილის განხორციელებისკენ სვლაში, როდესაც რუსეთი “ევროპასა და ჩრდილოატლანტიკურ სივრცეს” ნომერ პირველ მტრად მიიჩნევს?
2.2. მეგობრული პოლიტიკა ოკუპანტის მიმართ?


ავტორი: ლევან როინიშვილი
24.01.2010 00:03
თქვენ მართალი ხართ, კარგ სახელმწიფოს ერთი ადამიანის წასვლით საფრთხე არ უნდა შეექმნას.

მაგრამ ჩვენს ქვეყანას საფრთხე მხოლოდ ზურაბ ნოღაიდელის წასვლის გამო როდი შეექმნა. საქართველოს საფრთხე შეექმნა იმის გამო, რომ მთავრობის ნაწილმა დაიწყო გადაწვეტილებების მიღება არა გათვალისწინებული წესით, არამედ არაფორმალურ გარემოში, ვიწრო წრეში. საფრთხის მიზეზი იყო კურსისთვის გადახვევა, კერძო საკუთრების დარღვევის ინსტიტუციონალიზაცია, და სხვა. სწორედ ამიტომ წამოვიდა მთვრობიდან ზურაბ ნოღაიდელი.

მგონია, რომ მიზეზ-შედეგობრივი ტოპოლოგია ოდნავ უფრო რთულია, ვიდრე თქვენ აღწერეთ. ჩემი აზრით ზურაბ ნოღაიდელის წამოსვლაც და საქართველოს დასუსტებასაც ეს საერთო მიზეზები ჰქონდათ. თუმცა ზურაბ ნოღაიდელის, როგორც მენეჯერის დაკარგვა იყო ჩემი აზრით უზარმაზარი დანაკარგი.
ავტორი: ლევან როინიშვილი
23.01.2010 23:51
ამ პერიოდში მთავრობის მიერ იყო მიღებული არასწორი გადაწყვეტილებები. ერთი მაგალითია 7 ნოემბერი. მაგრამ დღეს მე ვიცი სიმართლე ამ ფაქტზე ზურაბ ნოღაიდელისგან. ის სწორედ იმიტომ წამოვიდა მაშინ მთავრობიდან, რომ ეს გადაწყვეტილება მისი - პრემიერის - გვერდის ავლით მოხდა. მეორე მაგალითია ცნობილი სახლის დანგრევის ეპიზოდი, რომელზეც ასევე მომიყვა ზურაბ ნოღაიდელი. ასევე მომიყვა სხვა რამდენიმე მაგალითზეც, თუნდაც ცნობილ ეპიზოდზე, როდესაც მან ვითომ ნინო ბურჯანაძის მამას მრავალმილიონიანი სესხი ჩამოაწერა. დღს მე ვიცი, რომ სიმართლე იქაც სხვაა.
ავტორი: ია ანთაძე
23.01.2010 23:42
by: ალექსანდრე from: მუხიანიდან e-mail:

ამონარიდი “მოძრაობა სამართლიანი საქართველოსთვის” პროგრამის შესავლიდან
“პრეზიდენტისა და მისი მთავრობის მიერ ბოლო პერიოდში დაშვებულმა პოლიტიკურმა და ეკონომიკურმა შეცდომებმა საფრთხე შეუქმნა ჩვენი სახელმწიფოს არსებობას, ჩვენი ქვეყნის ეკონომიკურ მდგრადობას და განვითარებას”.
კითხვა:
1.1. ბოლო პერიოდი... მაინც რა პერიოდს გულისხმობს? გასაგებია, რომ თავად ზურაბ ნოღაიდელი მისი ხელისუფლებიდან წამოსვლის შემდგომ პერიოდს გულისხმობს, მაგრამ განა მხოლოდ მისი ხელისუფლებიდან წამოსვლის შემდეგ შეექმნა ქვეყნის “ეკონომიკურ და პოლიტიკურ მდგრადობას საფრთხე” ან შეიძლება რომ კარგ სახელმწიფოს ერთი ადამიანის წასვლის შემდეგ შეექმნას “ეკონომიკურ და პოლიტიკურ მდგრადობას საფრთხე”?
ავტორი: ლევან როინიშვილი
23.01.2010 23:39
პრემიერობის დროს ზურაბ ნოღაიდელი მაქსიმალურად არიდებდა თავს პოლიტიკურ კომენტარებს და პიარ კამპანიებს - ეს მისი შეგნებული გადაწყვეტილება იყო. ამაზე მას ჩემთვის მოუყოლია. რაც შეეხება კონკრეტულ ნაბიჯებს, დამისვით კონკრეტული კითხვა და თუ მე მაქვს შესაბამისი ფაქტის შესახებ ინფორმაცია, გიპასუხებთ. ეს კითხვა (კონკრეტული) შეგიძლიათ თვითონ ზურაბ ნოღაიდელსაც დაუსვათ, როდესაც ის იქნება რესპოდენტი უახლოეს დღეებში. მე მასთან მრავალ ძნელად გასაგებ ნაბიჯზე მისაუბრია, და ყოველთვის გაკვირვებული დავრჩენილვარ, რომ მისი, ერთი შეხედვით რთულად გასაგები, გადაწყვეტილება ყოველთვის საბოლო ჯამში იყო სწორი. სწორედ ასეთი დიალოგებით დავუახლოვდი ზურაბ ნოღაიდელს და ამიტომ ვენდობი.

რაც შეეხება მეორე შეკითხვას, მე არ მაქვს ინფორმაცია მისი ძმის დაკავების შესახებ, ის არ დაუკავებიათ. რომც დაეკავებინათ პრემიერის ძმა, მე ვიფიქრებდი, რომ პრემიერი კორექტულია და არ ერევა ფინანსური სამსახურის მუშაობაში. არ მეთანხმებით?
ავტორი: ია ანთაძე
23.01.2010 23:27

by: კაპიტანი from: სხვადასხვა e-mail:

ბატონ ლევანს:

გულწრფელად თვლით, რომ მაშინ, როდესაც საქართველოს მთავრობას ბატონი ზურაბ ნოღაიდელი ხელმძღვანელობდა, ამ მთავრობის მიერ არ ყოფილა მიღებული მეტ-ნაკლებად მნიშვნელოვანი არაკომპეტენტური და უპასუხისმგებლო გადაწყვეტილებები?
ავტორი: ლევან როინიშვილი
23.01.2010 23:26
OPM-ის პროექტის თანხების განაწილების ნიუანსებს არ ვიცნობ, არც თქვენი ბიძაშვილის ბრალდებას ვეთანხმები ექსპერტების მიმართ. მათ დიდი ხელფასები ჰქონდათ, მაგრამ სხვაგვარად მსოფლიოს წამყვანი სპეციალისტების დაქირავება არ გამოდის. ხარისხი ყოველთვის ძვირია.

პროექტის მთლიანი ღირებულება იყო £7,000,000.

კონკრეტულ შედეგებს რაც შეეხება, ისინი ბევრია. ყველაზე მნიშვნელოვანი ალბათ იყო ქართველი მენეჯერების ტრენინგი თავისუფალი ბაზრის პირობებში ჯანდაცვის სისტემის მართვაში. ჩვენ 155 მენეჯერს მაგისტრის დონის, საერთაშორისო აკრედიტაციის ტრენინგი გავატარეთ, რომლის კურიკულუმი კონკრეტულად საქართველოსთვის მომზადდა სწორედ ამ ძვირადღირებული ექსპერტების მიერ და დიდი წილი მათვე წაიკითხეს ქართველ მენეჯერებს. ეს კურსი დღესაც სამ უმაღლეს სასწავლებელში იკითხება.

ამის გარდა, მომზადდა პირველადი ჯანდაცვის კონცეფცია, ჯანდაცვის საინფორმაციო სისტემის კონცეფცია, მსოფლიო ბანკისა და ევროკავშირის მიერ გარემონტებული და აშენებული პირველადი ჯანდაცვის ობიექტებისთვის რეგიონებში მომზადდა შენობის ნახაზიდან დაწყებული, ექიმის და ექთნის კვალიფიკაციით დამთავრებული, წნევის აპარატით და ფონენდოსკოპით გაგრძელებული - სპეციფიკაცია, გადამზადდა პირველადი ჯანდაცვის ექიმები და ექთნები, დაიწერა მრავალი გაიდლაინი. პირველად შეიქმნა საქართველოში ყველა მომუშავე ექიმისა და ექთნის ელექტრონული სია. რომელი ჩამოვთვალო, სია თითქმის უსასრულოა.
ავტორი: ია ანთაძე
23.01.2010 23:24
by: 4000-ელი from: 4000–დან e-mail: 4000@posta.ge
ბატონო ლევან სალამი.

მაინტერესებს თქვენი (პოლიტიკური გუნდის) თვალთახედვა ადამიანის უფლებების კუთხით. როდესაც ზურაბ ნოღაიდელი პრემიერი იყო არ გამოირჩეოდა ადამიანის უფლებათა დაცვის კუთხიტ გადადგმული ნაბიჯებითა და გაკეთებული კომენტარებით. მაინტერესებს როგორ აფასებთ როგორც მოქალაქე ზურაბ ნოღაიდელის პრემიერობის დროინდელ მდგომარეობას საქართველოში ადამიანის უფლებათა კუთხით და რატომ უნდა დაგიჯეროთ, რომ თქვენ ამ კუთხით რამეს სეცვლით?

და კიდევ მე-2 შეკითხვა:
როდესაც ზურაბ ნორაიდელი პრემიერი იყო დააკავეს თუ არა მისი ძმა ეკონომიკური დანაშაულისათვის (ფინანსურმა პოლიციამ) და რა სამართლებრივი საფუძვლით მოხდა მისი გათავისუფლება (ქართულმა სამართლიანმა სასამართლომ გაამართლა თუ უბრალოდ მისი არაბრალეულობა დადგინდა და გამოუშვა საგამოძიებო ორგანომ)?
ავტორი: ია ანთაძე
23.01.2010 23:13
by: Andro from: ქუთაისი e-mail:

batono levan,

ჩემს ბიძაშვილს ქონდა შეხება მაგ ოქსფორდის ოპიემთან სადაც თქვენ მუშაობდით. სულ ამას ამბობს ლადო ჭიპაშვილმა და ოპიემმა კარგად გაჭრეს ფულიო. გვითხარით რამდენი დაიქხარჯა მაგ პროგრამაზე, რამდენი წაიღეს ინგლისელებმა და რაც ვითომ საქართველოს უნდა მოხმარებოდა იმ თანხის რეალური გამოსავალი შედეგი რაა.
ავტორი: ლევან როინიშვილი
23.01.2010 23:11
თქვენ ალბათ გულისხმობთ იმ rule of thumb, რომლითაც ხშირად სარგებლობს ზოგიერთი ეკონომისტი. მაგრამ მე ამ წესის უკან მდგარ იდეას არ ვეთანხმები. ჩვენს შემთხვევაში საშემოსავლო გადასახადი მშპ-ს დაახლოებით 5-7%-ია, ხოლო მთლიანი ბიუჯეტი - დაახლოებით 24%. ამ პროპორციიდან, საშემოსავლოს 1%-ით შემცირება ბიუჯეტს უმნიშვნელოდ შეამცირებს.

თქვენი ამონარიდი მგონი სოფლის მეურნეობის პროდუქციას ეხება? ამ შემთხვევაში ლაპარაკია შემდეგზე. ჩვენ არ გვინდა სოფლის მეურნება მუდმივად პროტექციონიზმის ან დოტაციის ხარჯზე არსებობდეს, ანუ ხელოვნურ სუნთქვის აპარატზე იყოს შეერთებული. ჩვენ გვჯერა, რომ ქართველ გლეხს შეუძლია კონკურენციის გაწევა უცხოელი მწარმოებლებისთვის. ქართველი გლეხი არც ზარმაცია, არც უჭკუო. მას რომ კარგი სასტარტო პირობები ჰქონდეს, აღარ დასჭირდებოდა მუდმივი და დამღუპველი პროტექცია. სწორედ ამ სასტარტო პირობების გათანაბრებაზეა ლაპარაკი. სოფლის მეურნეობას ვაპირებთ მნიშვნელოვან პრიორიტეტად ვაქციოთ, შევქმნათ ინფრასტრუქტურა, რომელიც მიწის ანალიზის, უკეთ დამუშავების, ირიგაციის, პროგნოზირების, ტრანსპორტირების საშუალებას მისცემს გლეხს. ამ ინვესტიციებს სახელმწიფო გააკეთებს, მაგრამ ნელ-ნელა მოახდენს ინფრასტრუქტურის თავად გლეხებისთვის გადაცემას პრივატიზაციის გზით.
ავტორი: ია ანთაძე
23.01.2010 22:51
ბატონო ლევან, ლაჩოს გაუჩნდა შენიშვნა თქვენს პასუხთან დაკავშირებით და კიდევ ერთი შეკითხვა:


by: Lacho from: Madrid e-mail:

ბატონო ლევან,

სასიამოვნო რომ ავსტრიული ეკონომიკური სკოლის კლასიკოსების ნაშრომებს იცნობთ. ალბათ, კარგია გადასხადის განაკვეთს და საგადასახადო შემოსავლებს შორის მითიური კავშირის შესახებაც რომ იცით, რომლის ემპირიული მტკიცებულებები ბევრად უფრო ნაკლებია, ვიდრე ის დამაჯერებლობის ხარისხი, რაც ამ მითს ახლავს. სწორედ, რომ კონკრეტულ ციფრებზე გესაუბრებით. დაგვისახელეთ მაგალითად საშემოსავლო გადასახადის 1% შემცირება რა ზეგავლენას ახდენს ბიუჯეტზე და ქვეყნის მშპ, თორემ ბასტიას როლი პოლიტიკურ ეკონომიკაში საქვეყნოდ ცნობილია.

მეორე შეკითხვა თქვენს დამოკიდებულებას ეხება ექსპორტის მიმართ:

ამონარიდი: "სახელმწიფო ინვესტირების მიზანია საექსპორტო პროდუქციის წარმოების განვითარება და შემდგომ მისი განკერძოება."

შეგიძლიათ აგვიხსნათ, რას ნიშნავს ეს ყველაფერი? სახელმწიფო გადაწყვეტს რომელი სფეროა საექპორტოდ პრიორიტეტული, მას განავითარებს და შემდეგ განკერძოება მოხდება?


ავტორი: ლევან როინიშვილი
23.01.2010 22:50
გიო, გმადლობთ კითხვისთვის. თქვენ გაწუხებთ, რომ ჩვენი პროგრამა „კონკრეტულია“, მაგრამ არა „კომპაქტური“? (ბოდიში კალამბურისათვის) გამოგიტყდებით, პროგრამის ხუთ გვერდზე დატევა არც ყოფილა ჩვენი მიზანი. ბროშურა, რომელიც თქვენ ალბათ წაიკითხეთ, პროგრამის ზოგადი მონახაზია და მისი მიზანი ზოგადი მონახაზის ფართო მასებისთვის გაცნობაა, და არა არგუმენტაცია.

არც მემარცხენე ლოზუნგებით პროგრამის გაჯერებაზე გვიფიქრია. პირიქით, რამდენადაც მე ვიცნობ ჩვენს პროგრამას (ვიმედოვნებ, რომ კარგად), იქ არც-ერთი წმინდა მემარცხენე ლოზუნგი არ არის. ჩენი პარტია მემარჯვენე-ცენტრისტულია ფისკალურადაც და პოლიტიკურადაც. ეს ნიშნავს, რომ ჩვენ ეკონომიკის მაქსიმალურად გათავისუფლების მომხრე ვართ (გადასახადების შემცირება) - ეს აშკარად მემარჯვენე მიდგომაა. მაგრამ რადიკალურად მემარჯვენეები არ ვართ - მაგალითად, ვაპირებთ ვიზრუნოთ მოსახლეობის ჯანდაცვაზე. ეს მიდგომა კარგად ჯდება მემარჯვენე ცენტრისტული პარტიის განმარტებაში, და ვერაფრით იქნება მემარცხენე პარტიის პოზიცია. ამაში მაშინაც დარწმუნდებით, თუ, მაგალითად, Lacho-ს კითხვას გადაიკითხავთ (დასმულს 21:52-ზე). ის ფაქტიურად მეკითხება „ხომ არ ვართ ზედმეტად მემარჯვენეები“. თუმცა, ეს ტონალობა თქვენსავე კითხვაშიც არის (შემცირებული გადასახადები).

რა სახსრებით ვაპირებთ სოციალური და ეკონომიკური პრობლემების გადაჭრას? გადასახადების შემცირებით ჩვენ სინამდვილეში არ ველით ბიუჯეტის მკვეთრ შემცირებას, ხოლო გრძელვადიან პერსპექტივაში ველით ზრდას - როგორც Lacho-ს კითხვაზე პასუხისას დავწერე. ამასთან ერთად, ჩვენ მნიშვნელოვნად ვამცირებთ პოლიციისა და ჯარის დაფინანსებას და ამ თანხებს გადავისვრით სოციალური მიმართულებით. ეს, სხვათა შორის, ჯანდაცვასა და განათლებასთან ერთად გააძლიერებს ჯარსაც და პოლიციასაც - ჯარისკაცი უნდა იყოს განათლებული, მისი მშობლები დაზღვეული, შვილებს უნდა ჰქონდეთ წიგნები. სხვანაირად ვერც ჯარი იქნება ძლიერი.
ავტორი: ია ანთაძე
23.01.2010 22:26
by: გიო from: ვირჯინიიდან e-mail:


ლევან, თქვენი მოძრაობის 13-გვერდიანი ,,კონკრეტული" პროგრამა, რომელიც კომპაქტურად დაწერის შემთხვევაში 5 გვერდზე დაეტევა, სავსეა მემარცხენე ლოზუნგებით. არა და მე-4 გვერდზე დღგ-ს, მოგების, საბაჟო და სხვა გადასახადების გაუქმება და შეკვეცაა გათვალისწინებული. მაინც რა სახსრებით აპირებთ შემცირებული გადასახადების პირობებში ყველა სოციალური და ეკონომიკური პრობლემის გადაჭრას?
ავტორი: ლევან როინიშვილი
23.01.2010 22:24
ეს კარგი კითხვაა და ის ყველა პოლიტიკურ პარტიას ეხება.

ჩემი აზრით, ჩვენს გუნდს უნდა ენდოთ სწორედ ჩვენი პარტიის ლიდერის მაღალ თანამდებობებზე ყოფნის გამო (გამოცდილება), და მისი ხელმძღვანელობით განხორციელებული რეფორმების გამო (შედეგი). სწორედ ამის გამო ვენდობი მას მე.

სწორედ ზურაბ ნოღაიდელის ფინანსთა მინისტრობის დროს ძალიან მცირე ბიუჯეტის პირობებში სახელმწიფომ დაიწყო ამ ბიუჯეტის პასუხისმგებლობით ხარჯვა და ძირითადი ვალდებულებების გასტუმრება - მაგალითად, პენსიების. ბიუჯეტი გახდა რეალისტური და არა სურეალისტური. ხოლო ზურაბ ნოღაიდელის პრემიერმინისტრობის დროს საქართველოს ჰქონდა უპრეცედენტო ეკონომიკური ზრდა.

და ბოლოს, უნდა გვენდოთ ისეთი საინტერესო კითხვების დასმის შემდეგ, როგორც Lacho-მ, IrMa, შვეიკი-მ, და თქვენ, დაგვისვით. ალბათ ხედავთ, რომ ჩვენ პოპულარული თემებით არ ვვაჭრობთ. ვისახავთ რთულად ასახსნელ, მაგრამ სწორ ეკონომიკურ ამოცანებს. ამ ამოცანების ირგვლივ მრავალი კითხვა ჩნდება, მაგრამ ჩვენ ამ კითხვებს ვპასუხობთ. ამიტომ, შეაფასეთ ჩვენი პასუხები, მათი ლოგიკა, რეალისტურობა, პროფესიონალიზმი - და შემდეგ თქვენ თვითონ გადაწყვიტეთ ნდობის საკითხი ჩვენს მიმართ, ისევე, როგორც ყველა სხვა პარტიის მიმართ.
ავტორი: ია ანთაძე
23.01.2010 22:08
by: თამუნა from: თბილისი e-mail:
.
ბატონო ლევან გავეცანი რა თქვენი პარტიის პროგრამას ძალიან მომეწონა.მაგრამ მაინტერესებს რატომ უნდა გენდოთ და დაგიჯეროთ, რომ ეს ლამაზად დაწერილი ფრაზები მხოლოდნ ლამაზ ფრაზებად არ დარჩება და განხორციელდება? (ასევე თუ გავითვალისწინებთ თქვენი პარტიის ლიდერის ყოფნას ხელისუფლებაში საკმაოდ მაღალ თანამდებობაზე).
ავტორი: ლევან როინიშვილი
23.01.2010 22:06
ძალიან მიხარია, რომ ჩვენს პროგრამას ასე კარგად იცნობთ. ეფექტები, ცხადია, შესწავლილი გვაქვს. ვეცდები თანმიმდევრულად მივყვე.

დემოკრატიის პირობებში გადასახადების შემცირებას მივყავართ მშპ-ს ზრდისკენ, რადგან ეკონომიკას უმსუბუქდება საგადასახადო ტვირთი და მოსახლეობისთვის იაფი ხდება მთავრობის შენახვა. კერძო სექტორში დარჩენილი ფული კი ყოველთვის უფრო ეფექტურად მუშაობს, ვიდრე სახელმწიფოს ხელში დახარჯული ფული. ცხადია, თავს არ შეგაწყენთ ამ თემაზე მილტონ ფრიდმენის, ფრედერიკ ბასტიას, ჯონ სტიუარდ მილის, ლუდვიგ ფონ მიზესის ციტირებით. რაც შეეხება კონკრეტულ პროპორციულობის კოეფიციენტს, ეს კონკრეტულ სიტუაციაზე დამოკიდებული.
გადასახადების შემცირება პარადოქსულად ხშირად იწვევს ბიუჯეტში შემოსავლების ზრდასაც. პარადოქსის ძირითადი მიზეზები ორია: ერთის მხრივ მცირე გადასახადის შემთხვევაში მეტი კომპანია იწყებს გადასახადის გადახდას და, მეორეს მხრივ, ეკონომიკის განვითარებას მოჰყვება კერძო კომპანიების შემოსავლების ზრდა, რის გამოც შემცირებული პროცენტიც კი საწყის თანხაზე მეტი გამოდის. ეს მოხდა, მაგალითად, რეიგანის დროს ამერიკაში, 2004 წელს საქართველოში.

ჩვენ გვაქვს კონკრეტული გათვლები საქართველოსთვისაც, მაგრამ ვგონებ ეს არ იყო თქვენი კითხვის საგანი.
ავტორი: ია ანთაძე
23.01.2010 21:52
by: Lacho from: Madrid e-mail:


დავძლიოთ ეკონომიკური და პოლიტიკური კრიზისი

ამონარიდი: "გაუქმდება მოგების გადასახადი; გაუქმდება საშემოსავლო გადასახადი პროცენტებზე; გაუქმდება საბაჟო გადასახადი; გაუქმდება დღგ-ს გადასახადი საბაჟოზე; საშემოსავლო გადასახადი შემცირდება 15%-მდე;"

როდესაც მსგავსი ტიპის საპროგრამო განაცხადები კეთდება, მაინტერესებს, გაქვთ თუ არა შესწავლილი კონკრეტული გადასახადის ცვლილების ეფექტი ერთისმხრივ, ქვეყნის ბიუჯეტზე და მეორესმხრივ, მშპ-ზე? მაგალითად, რა ეფექტი აქვს მოგების გადასახადის ან საშემოსავლო გადასახადის 1% შემცირებას ქვეყნის ბიუჯეტზე და ქვეყნის მშპ, რა არის სავარაუდო წმინდა ეფექტი? არის თუ არა მყარი სტატისტიკური კავშირი ამ მაჩვენებლებს შორის, რაც მსგავსი განცხადებების ერთადერთი რაციონალური საფუძველია?
ავტორი: ლევან როინიშვილი
23.01.2010 21:49
ძირეულ ცვლილებებს ვაპირებთ.

ფინანსურ ნაკადებზე უკვე ცოტა ვისაუბრეთ. მოდით, ახლა სხვა ასპექტებზე ვილაპარაკოთ. ილუსტრაციისთვის შევხედოთ დღევანდელ რესპუბლიკურ საავადმყოფოს. უკანა მხარეს არც ერთი ფანჯარა აღარ დარჩა, წინა მხრიდან კი - სრულიად შემინულია. თითქოს უკანა ფანჯრები წინ გამიპარენ, რომ წინიდან მტერს დაუბნელონ თვალი, უკნიდან კი - მოყვარეს. მხოლოდ პირველ სართულზე ფუნქციონირებს ER განყოფილება, დანარჩენი სართულები - გაჩერებულია. სამაგიეროდ პირველ სართულზე იპოვით მრავალმილიონიან მოწყობილობებს - მაგალითად, საკათეტერიზაციო ნავიგაციის აპარატს - რომლის დატვირთვა (გამოყენება) საოცრად დაბალია. ამ აპარატის პაციენტები რომ სუყველა ბოსტონში გაგვეგზავნა, გაცილებით იაფად და ხარისხიანად ვუმკურნალებდით. ეს აპარატი დღევანდელ მთავრობას დასჭირდა ერთი პიარკამპანიისთვის, ისევე, როგორც შემინული ფასადი. შედეგად - მთელი საავადმყოფო გაჩერებულია. კონტრასტისთვის: ჩვენ ჯანდაცვის სისტემას მოვარგებთ არა პიარკამპანიებს, არამედ ხალხის საჭიროებას. მაგალითად, ჩვენი ყველაზე დიდი მტერია გულსისხლძარღვთა დაავადებები. მათ მოვლას, პრევენციას და მართვას სჭირდება ფაქტიურად წნევის რეგულარული გაზომვა. მართალია წნევის აპარატით ვერ იტრაბახებ, რომ მსოფლიოში ყველაზე მაგარი აპარატი გაქვს, სამაგიეროდ ათასობით სიცოცხლეს გადაარჩენ.

ქვეყნის მოდელებს რაც შეეხება, ჩვენ ბევრ ქვეყანას შევხედეთ. მე მრავალ ექსპერტთან მილაპარაკია ამ თემაზე, განსაკუთრებით ბრიტანული კომპანია Oxford Policy Management-ის მსოფლიო დონის ექსპერტებთან მრავალი ქვეყნიდან. საქართველოს არც ერთი მოდელი პირდაპირ არ ერგება. საქართველოსთვის ჩვენ გვაქვს სუფთა ქართული მოდელი.
ავტორი: ია ანთაძე
23.01.2010 21:38
ბატონო ლევან, ბარემ იქნებ ირმას ამ შეკითხვასაც უპასუხოთ, იგივე (თუ მსგავსი) თემაა.

by: IrMa from: e-mail:
ბატონო ლევან დიდი მადლობა სტუმრობისთვის.

გავეცანი თქვენი პარტიის პროგრამას და უფრო დეტალურად ხომ ვერ გაგვაცნობდით თქვენს დამოკიდებულებას ჯანდაცვის სისტემასთან რამდენადაც ფორმატი ამის საშუალებას მოგვცემს? დააპირებთ თუ არა ძირეულ ცვლილებებს მომავალში თუ ამისი ბერკეტები აღმოჩნდება თქვენს ხელში რომელიმე ქვეყნის მოდელს ხომ არ ანიჭებთ უპირატესობას?თუ მასეა რატომ ფიქრობთ რომ ჩვენს პირობებში იმუშავებს?

ავტორი: ლევან როინიშვილი
23.01.2010 21:35
ცხადია, ჩვენ გვაქვს ჯანდაცვის სექტორის განვითარების გეგმა. ამ გეგმის ძირითად ელემენტებს ჩამოგითვლით:

-- ჯანდაცვის სახელმწიფო დაფინანსების გაზრდა. დღეს საფრანგეთის ბიუჯეტიდან 16% მიდის ჯანდაცვაზე, ამერიკის ბიუჯეტიდან - 25. ჩვენთან მხოლოდ 5% იხარჯება მოსახლეობის ჯანმრთელობაზე. ბევრ განვითარებულ ქვეყანაში ჯანდაცვაზე მოსული მთლიანი ეროვნული დანახარჯის 70-80% მოდის სახელმწიფოზე. ჩვენთან ეს წილი მხოლოდ 20%-ია. სახელმწიფოს მხრიდან ჯანდაცვის დაფინანსება უნდა გავზარდოთ თითქმის 3-ჯერ. ეს შესაძლებელია, მაგალითად, პოლიციის დაფინანსების მკვეთრი შემცირებით.

-- გაზრდილი თანხა უნდა განაწილდეს სწორად.
რადგან სახელმწიფომ აქცენტი გააკეთა კერძო სადაზღვევო სისტემაზე, ამ სისტემას უნდა მივცეთ განვითარების საშუალება. დღეს ეს შეუძლებელია, რადგან „იაფი დაზღვევა“, „უმწეოთა დაზღვევა“ და სხვა პროგრამები აზიანებს ამ ორგანიზაციების რეპუტაციას და ბიზნეს მოდელს. როგორ შეიძლება, რომ მყიდველი (სახელმწიფო) ადგენდეს პროდუქციის ფასს, და არა გამყიდველი? ეს ნებისმიერ კომპანიას გააკოტრებს, ეკონომიკურად ასეთი მოდელი აბსურდულია. იაფი რომ უხარისხოს სინონიმია, ეს ბავშვმაც იცის. ამიტომ, აქცენტი უნდა გავაკეთოთ არა იაფ, არამედ ხარისხიან დაზღვევაზე. გაზრდილი ბიუჯეტი და მისი სწორად მართვა ამის საშუალებას გვაძლევს.

მგონი გამიგრძელდა. ვისაც უფრო ვრცლად აინტერესებს ეს თემა, შეუძლია ჩემი სტატიები ნახოს:

http://liberali.ge/node/201
http://liberali.ge/node/684
http://www.facebook.com/notes/levan-roinishvili/ensuring-cheap-insurance-works/96945763186
ავტორი: ია ანთაძე
23.01.2010 21:18
by: შვეიკი from: გალიციის ფრონტი, სანგარი e-mail:

ბატონო ლევან, ოქტომბერში გამართულ პრეს-კონფერენციაზე თქვენ ბრძანეთ: “მთავრობა მომავალ წელს თითოეული თავისი მოქალაქის ჯანმრთელობისთვის სულ რაღაც 70 ლარს იმეტებს. ამ მიზერული თანხით მხოლოდ წნევისა და სიცხის გაზომვა თუ შეიძლება. ასეთი კურსი ჯანდაცვის სისტემის მთლიანად დანგრევამდე მიგვიყვანს. დარჩება ერთი კლინიკა, რომლის მომსახურებითაც მხოლოდ შეძლებული ადამიანები ისარგებლებენ". თქვენს ორგანიზაციას თუ აქვს ჯანდაცვის სისტემის გარდაქმნის კონკრეტული ალტერნატიული პროგრამა? იქნებ მოკლედ დაგეხასიათებინათ მისი ძირითადი, კონკრეტული ელემენტები?
ავტორი: ლევან როინიშვილი საიდან გვწერთ: თბილისი
23.01.2010 21:15
გმადლობთ, ბატონო თემურ.

პრაიმერის მიზანი სწორედ ის არის, რომ ჩვენ ერთმანეთის კონკურენტები ვიყოთ არა არჩევნებზე, არამედ არჩევნებამდე. ანუ არჩევნებამდე გამოვავლინოთ ხალხის რჩეული კანდიდატი ოპოზიციური ბანაკიდან და შეძლებისდაგვარად სწორედ მას გავატანოთ ოპოზიციური ბანაკის ხმები.

ჩვენი სურვილია, ამ პრინციპს ბატონი ირაკლი ალასანიას გუნდიც შემოუერთდეს და ამისათვის მუშაობას გავაგრძელებთ. ჩვენი მხრიდან თანამშრომლობის სურვილი დიდია, ასე რომ როგორია ამ თანამშრომლობის პერსპექტივები - ეს უკვე ბატონი ირაკლის გადასაწყვეტია.
ავტორი: ლევან როინიშვილი საიდან გვწერთ: თბილისი
23.01.2010 21:04
გამარჯობათ,

მივესალმები რადიო თავისუფლებას საიტის მკითხველს და ჟურნალისტებს, რომლებიც გვიან საღამოს ამ დიალოგს მოდერირებას გაუწევენ. მადლობა მოწვევისათვის და მზად ვარ თქვენთან სასაუბროდ.
პასუხი
ავტორი: ია ანთაძე
23.01.2010 21:05
ბატონო ლევან, დიდი მადლობა, რომ შაბათი საღამო დაგვითმეთ. დარწმუნებული ვარ, კარგი საუბარი შედგება. ვიწყებთ თემურის შეკითხვით:

by: temuri from: e-mail:

თქვენ მხარს უჭერთ პრაიმერის იდეას. ალიანსი არ უერთდება თქვენს ინიციატივას. თუ არჩევნებამდე შეთანხმებას ვერ მიაღწევთ, ერთმანეთის კონკურენტები ხდებით. გრძელდება თუ არა კონსულტაციები არსებული უთანხმოების მოსაგვარებლად და როგორია პერსპექტივები?

ამ ავტორის სხვა სტატიები:

მეტი სტატია

ყველაზე პოპულარული