ანდრია როგავა: "პრიორიტეტი, ჩემი აზრით, ყოველთვის უნდა იყოს ადამიანი"

სალამი ანდრო,

დიდი მადლობა რომ მიპასუხე და შენი აზრი დააზუსტე. კამათი არ უნდა იყოს ცუდი საქმე, თუ იმის მიღმა ჭეშმარიტების ძიება მოიაზრება...

საზოგადოებაში, მითუმეტეს დემოკრატიულში, ყოველთვის არის სხვა და სხვა აზრი, რომელიც პირობითად ძველი პოლიტიკური ცნებით მემარჯვენე - მემარცხენეთ იყოფა. ეს გარკვეულ წილად ფასეულობათა, პირადი გამოცდილების და სხვა ბევრ ფაქტორზეა დამოკიდებული...უბრალოდ ხალხს სხვა და სხვა შეხედულება აქვს ცხოვრებაზე - რომელსაც პრინციპში მხოლოდ ორი პოლუსი აქვს - მარცხენა და მარჯვენა :-) როგორც ჩანს მე და შენ სხვა და სხვა პოლუსი გვიზიდავს. მეც არ ვაპირებ ჩემი მსოფლმხედველობის ვინმეზე მოხვევას, უბრალოდ ვაფიქსირებ ჩემს აზრს.

ძალიან უტრირებულად რომ ვთქვა, მე მირჩევნია რომ სულ არ მქონდეს Child Benefit Program (სხვათაშორის ფინეთში ბელგიაზე კიდევ უფრო მეტი დახმარებაა) სამაგიეროდ უფრო დაბალი ტაქსები მქონდეს, და ამაში არაჰუმანურს ვერაფერს ვხედავ.
რაც შენ შეიძლება მიგაჩნდეს უაზრო ფულის ხარჯვათ (მაგ. ქუთაისის პარლამენტი) მე შეიძლება ძალიან მნიშვნელოვან ინფრასტუქტურულ დაბანდებად მივიჩნიო და ასე შემდეგ.

აი როცა საქართველოს დოვლათი/სულ მოსახლეობაზე (GDP per capita), თუნდაც ბელგიის ამჟამინდელ 1/3 მიახლოვდება მაშინ შეგიდძლიათ ილაპარაკოთ სოციალურ ბენეფიტებზე, მანამდე კი ჩემი აზრით არანაირი დათვლებით არაფერი არ გამოვა. ან გამოვა ისეთი რამ რაც ეხლა საბერძნეთშია...იმის დათვლაც შეიძლება თუ რამდენი ხანი დასჭირდება ქვეყანას მაგდენი დოვლათი რომ შექმნას - ამჭამინდელი განვითარების ტემპებით ალბათ დაახლოებით 10 წელი...ზედმეტი სოციალური დატვირთვა ჯერ რომ არაეფექტური იქნება (უბრალო ადამიანი მაინც ვერ იხეირებს), მეორეც ამ დროს ერთი ორად გაზრდის. და გამოვა რომ ჩვენი ართი შეხედვით ჰუმანური სოციალური მისწრაფება, იმ ბავშვების გადასახდელი იქნება ვიზედაც ჩვენ ასე ვზრუნავდით.

მეორე პუნქტზე აღარ დავწერ, ვიცი რომ მიმიხვდი რასაც ვგულისხმობდი.

ბედნიერად და წარმატებები,

აჩიკო

P.S. მზის ეკლიპსის დასაკვირვებლად ხომ არავინ მოდის აქეთ საქართველოდან?

აჩიკო გამარჯობა,

ბელგია კონსტიტუციური მონარქიაა. ბავშვის დახმარების სისტემა მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ შეიქმნა და დღემდე ფუნქციონირებს. სხვათა შორის, ბელგიას 41 წლის მანძილზე (1958-1999 წლები) უწყვეტად (!) მართავდა მემარჯვენე-ცენტრისტული, ქრისტიანულ-დემოკრატიული კოალიციური მთავრობები და Child Benefit Program სწორედ იმ წლებში გაძლიერდა.

ეს დახმარება უნივერსალურია და მას იღებს ყველა, უმუშევართა ჩათვლით. ბუნებრივია ვინც მუშაობს, დიდ გადასახადებს იხდის და ეს ლოგიკურია, ეს იმ საზოგადოების დემოკრატიული არჩევანია. შრომის ანაზღაურება იქ მაღალია ხოლო უმუშევრობა დაბალი. ბელგიას ძალიან მაღალი GINI ინდექსი აქვს რაც ძლიერ საშუალო ფენას ნიშნავს და მათი საზოგადოების კეთილდღეობა ამას ემყარება.

მე დაახლოებით ექვსი წელი მიცხოვრია ბელგიაში, ჩემი შვილები იქ სწავლობენ. მისაუბრია ძალიან განსხვავებულ ადამიანებთან - ძალიან შეძლებული ხალხიდან უმუშევრებამდე - ყველას ეამაყება ბავშვის დახმარების პროგრამა როგორც მათი საზოგადოების ერთ-ერთი ყველაზე ჰუმანისტური მონაპოვარი.

ბუნებრივია, საქართველოში, სადაც ტოტალური უმუშევრობაა, იმ მასშტაბით როგორც ბელგიაშია ბავშვის დახმარების დღეს დანერგვა არარეალურია. ამიტომ ვთქვი მე რომ ეს დათვლადია მეთქი. საქართველოში უამრავი სახსრები იხარჯებოდა უსარგებლო და უაზრო პროექტებზე, მაგალითად, ორას მილიონ ლარამდე დაჯდა ქუთაისში პარლამენტის მშენებლობა. სავსებით შესაძლებელია შეიქმნას ბავშვის დახმარების სოციალური პროგრამა, თავიდან ეს არ იქნება ისეთი დიდი თანხები როგორც ბელგიაშია (იქ მხოლოდ ერთ ბავშვზე მინიმალური დახმარება არის 88 ევრო). ცხადია აქ თავიდან თანხები ნაკლები იქნება, მაგრამ თუ ეკონომიკა განვითარდა ისინი შეიძლება გაიზარდოს. საკამათო მე ნგონი აქ არაფერია.

მე ზოგად ღირებულებებზე ვსაუბრობდი, არავის შეცდომაში შეყვანა აზრად არ მქონია, იმედია ასეთ ბოროტ განძრახვას არ მომაწერ. გამოვთქვამდი ჩემ აზრს და შენ თუ განსხვავებულად ფიქრობ ამას კეთილგანწყობით ვუყურებ. თავს უფლებას მივცემ ვთქვა, რომ შენი ბოლო პასაჟი უცნაურია. ისე გამოგდის, რომ ეს ქვეყანა ღარიბი იმიტომაა, რომ აქ ხალხს შრომა ეზარება. შენ აქ რომ ცხოვრობდე თავად დარწმუნდებოდი რომ ასე არ არის. აქ უმუშევრობა იმიტომ კი არაა რომ ხალხს შრომა ეზარება არამედ იმიტომ რომ ეკონომიკაა დაქცეული და "დასაქმება, დასაქმება" მხოლოდ ლოზუნგია. .

მერწმუნე ბელგიაში საზოგადოება არაა არც მემარცხენე არც მემარჯვენე "იდეოლოგიის მატარებელი". ეს უბრალოდ დემოკრატიული, პროგრესული საზოგადოებაა, სადაც მთავარი ღირებულება ადამიანია. იქ მემარცხენე და მემარჯვენე იდეოლოგიები მშვიდობიანად თანაარსებობენ, ერთმანეთს აკონტროლებენ და ავსებენ და ერთ რამეში სრული კონსენსუსი აქვთ - მოქალაქე, ადამიანი მთავარი ფასეულობაა.

ამას კამათისთვის არ ვწერ, სასიამოვნოა, რომ მომისმინე და აზრი გამოთქვი. რაკი მომმართე საჭირო ჩავთვალე მეპასუხა. ამას პოლემიკისთვის არ ვაკეთებ. არაფერი ისე არ მეზარება როგორც ასეთი რამეების წერა, ჩავთვალოთ რომ მეც ტიპიური, ზარმაცი ქართველი ვარ. :-)

ბედნიერად, საუკეთესო სურვილებით,

ანდრო

ანდრო,

1. მე ვფიქრობ რომ გარკვეულ წილად მსმენელი შეგყავს შეცდომაში იმით რომ საკუთარ მემარცხენე იდეოლოგიას ასაბუთებ იმ ქვეყნების მაგალითიდ (ბელგია) სადაც სოციალურად ორიენტირებული სისტემის ჩამოყალიბებას იმ სახით რაც ეხლა არის ძალიან დიდი ხანი მოუნდა (ფინეთში მაგალითად ~ 50 წელი). ეს შენ რატომღაც გამოგრჩა რომ გეთქვა. ისიც, არ არის სწორი რომ თითქოს მთელი მოწინავე მსოფლიო ამ სისტემას მისდევდეს, რაც შენი საუბრიდან ჟღერს. არის ბევრი საშინააღმდეგო სისტემის მქონე ბელგიაზე არანაკლებ წარმატებული ქვეყნების მაგალითები, რომლებიც ჩემი აზრით უფრო მიესადაგება ქართულ სინამდვილეს.

გარდა ამისა ერთი მნიშვნელოვანი რამ გამოგრჩა ბელგიის მაგალითში -- სოციალური სისტემის ძირითადი საფუძველი მასეთ ქვეყნებში არის მაღალი (ძალიან მაღალი) დაბეგვრა. ასეთი მაღალი ტაქსირება საქართველოს პირობებში გამოიწვევს ან ხალხის კიდევ უფრო გაღატაკებას ან საზოგადოების ტოტალურ კორუფციულ ცხოვრების წესზე გადასვლას (გამოვიარეთ უკვე). მეც მიცხოვრია ორივე სისტემის ქვეყანაში (ფინეთი -- აშშ, ავსტრალია) და მეც ვიცი რასაც ვამბობ.

2. ქართულ საზოგადოებამ ბოლოს და ბოლოს უნდა დაანებოს ეკონომიკური სიდუხჭირის მიზესის მხოლოდ და მხოლოდ სხვაში ძიება. ესეც ზალიან დამახასიათებელია მემარცხენე იდეოლოგიის მატარებელი საზოგადოებისთვის ყველა ყვეყანაში. ისიც უნდა იკითხოს საზოგადოების ყოველმა წევრმა თუ რა კვალიფიკაცია გააჩნია, რა სარგებელი მოაქვს თავის შრომით მანამ სანამ საფასურს მოითხოვდეს. სანამ საზოგადოების ყოველი წევრი არ გაიგებს რომ კეტილდღეობის უპირველესი წყარო არის შრომა მანამდე იქნება გაჭირვებაში და არანაირი ჰუმანიზაცია ამას ვერ უშველის...ცემის აზრით ავნებს კიდეც.

დიდი მადლობა, საინტერესო მოსასმენია თქვენი საუბარი.
მაინტერესებს როგორ მოვახერხეთ, რომ ბელგიას "ვაჯობეთ" სწავლის გადასახადით. რატომ არის ასეთი ძვირი საქართველოში უმაღლესი განათლების მიღება.
უკეთესი მომავალი ნამდვილად გვექნება თუ კი მართლა ადამიანი იქნება პრიორიტეტი:)

ბოდიშს ვიხდი ჩემი კომენტარი ძირითადად სულ სხვა თემას შეხება რაზეც ქვემოთ დავწერ.

სტუმარს სავსებით ვეთანხმები. ძალიან მნიშვნელოვანია ასევე, რაც მან ხაზგასმით აღნიშნა, რომ ეს ყველაფერი, ანუ განათლების სფეროს და პირველ რიგში სკოლების ხარჯები დათვლადია. ან ცივილურ ქვეყანაში უნდა ვივარაუდოდ რომ დათვლადი უნდა იყოს.

ეს გადამწყვეტია, რადგან ხშირად უსინდისოდ ცრუობდნენ მთავრობის წევრები, ექსპერტები, რომ საქართველო ღარიბი ქვეყანაა და ფული არ არის.

საქართველო მართლაც არაა მდიდარი, მაგრამ რაც არის იმის უდიდესი ნაწილი კონცერტებში, იარაღში და კორუპციულ გარიგებებში იხარჯება და ესაა პრობლემა.

იმედია ახალი მთავრობის პირობებში ინფორმაცია, საბიუჯეტო სახსრების ხარჯვის შესახებ ბოლომდე გამჭვირვალე და ნებისმიერი მოქალაქისათვის ხელმისაწვდომი იქნება.

ფინეთის სასკოლო სისტემა მართლაც ცნობილია. ასევე არსებობს სპეციალური მეთოდი სკოლების ინდივიდუალიზაციის შესახებ.
ის სკოლები რომლებიც ამ მეთოდოლოგიით მუშაობენ, საუკეთესოა ევროპის ქვეყნებიდან. ფინეთიც ნამდვილად ერთერთი საუკეთესოა მათ შორის.

ინდივიდუალიზაცია უფრო სკოლის სისტემის გარდაქმნას და საკოლის მაქსიმალურად თითოეულ ბავშზე მორგებას ისახავს მიზნად. მე ვფიქრობ ეს უფრო მნიშვნელოვანია ვიდრე უბრალოდ ბავშვების გაჩენაზე მოჭრილი თანხების გაცემა. ასეთი დახმარება საწყის ეტაპზე უმჯობესია ეკუთვნოდეს მხოლოდ სოციალურად გაჭირვებულ ოჯახებს და არა უკლებლივ ყველას.

ასვე მექნება ერთი ინციატივა/შენიშვნა, რომელიც ამ ინტერაქტიულ დიალოგს ან თემას საერთოდ არ ეხება.
მხედველობაში მაქვს ერთ-ერთი ძალიან პრობლემატური ნიუანსი, რაც გულისხმობს ტელევიზიებში პოლიტიკური დებატებისას ჟურნალისტების მიერ მონაწილე სტუმრების წარდგენის ფორმებს და სტუმრების "მრავალფეროვნებას"

დაკვირვებული ვარ რომ უმეტს შემთხვევაში ჟურნალისტები პიროვნებას იქნება ეს პოლიტიკოსი, თუ ვინმე სხვა არ წარადგენენ ჯეროვნად და გადაცემის დასაწყისში ხაზგასმით არ ასახელებენ სტუმრის აქტუალურ თანამდებობას.

ეს არის უმნიშვნელოვანესი, რომ რიგითმა მაყურებელმა, რომელიც არ არის პოლიტიკაში ძალიან ჩახედული გაიგოს და დაიმახსოვროს, თუ რა თანადებობის პირი სტუმრობს გადაცემას.

აქცენტი კეთდება ძირითადა სახელებზე და გვარებზე, ხშირად თანამდებობას საერთოდ არც ასახელებენ. პოლიტიკოსებს ხალხი იმახსოვრებს, როგორც გლადიატორებს. ადამიანებმა ძალიან მკაფიოდ უნდა იცოდნენ რა თანამდებობის პირი ზის საზოგადოებეის პირეისპირ და დაახლოებით რა უფლება მოსილება, რა კომპეტენციები აქვს მას.

დასავლურ ხარისხიან მედიაში თავიდან აუცილებლად გარკვევით ამბობენ არა ამარტო თანამდებობას, არამედ მოკლე ბიოგრაფიულ ექსკურსაც აკეთებენ ხოლმე.
ხშირად ეს მონაკვეთი სპეცილური გახმოვანების ფონითაც არის ხოლმე გამოყოფილი.

თუ მედიას უნდა სამოქალაქო საზოგადოების გააქტიურება, მოქალაქის ყურადღება პირველ რიგში კონცენტრირებული უნდა იყოს პოლიტიკოსის თანამდბობაზე და მის კომპეტენციებზე და მხოლოდ შემდეგ მის პიროვნებაზე.

ასევე მნიშვნელოვანია სტუმრების "მრავალფეროვნება", ანუ სტუმრების შეძლებისდაგვარად მაქსიმალურად სხვადასხვა პოლიტიკური თუ სოციალური წრეებიდან მოწვევა მეტი განსხვავებული პერსონის წარდგენა.

თავად ქართული სატელევიზიო მედია არის საშინლად არა დემოკრატიული.
ამის საპირისპიროდ მაგალითად თქვენი რადიოს ეს ინტერაქტიული დიალოგი კარგი მისაბაძი მაგალითია.

სწორია და ეგ პირველ რიგში შევარდნაძის წინ მგორავმა ქართულმა დემოკრატიამ უნდა გაიგოს ! ამ დემოკრატიისთვის ბაადურ მჭედლიშვილის მკვლელობის მოყრუება შეიძლება და გვირგვლიანის თუ ჟვანიას მკვლელობისა არა. ანუ მას აქვს მეტად არატრადიციული დაწარმოდგენა სიტყვა ადამიანის მნიშვნელობის შესახებ. ხოდა ამიტომაა საქართველოში ესოდენ არატრადიციული დემოკრატია. დანარჩენი მერე.